Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης
“Κατάλαβα” μου λες κι είναι η πιο ηλίθια λέξη που έχεις επιλέξει για να τελειώσεις τη συζήτησή μας και μαζί κι εμάς.
Αν είχες καταλάβει, δεν θα χρειαζόταν να σου εξηγήσω πως για εμένα ήσουν ο έρωτας, το πάθος κι η εξάρτησή μου.
Ήσουν η επιθυμία μου.
Σήμερα, τώρα, αύριο, για πάντα.
Χωρίς διαλείμματα, χωρίς αναστολές. Χωρίς αμφιβολίες.
Ήσουν το “εδώ” και το “τώρα” μου.
Και τώρα που λείπεις, τώρα πού δεν είσαι εδώ, όλα έχουν αλλάξει.
Δεν είσαι εδώ, κι εγώ δεν έχω πού να πάω.
Ήσουν το κέντρο μου, το ολόκληρό μου, ήσουν η αρχή και το τέλος μου.
Και τώρα δεν ξέρω πώς να σου πω όλα εκείνα που έμειναν ανείπωτα.
Ήμουν μπροστά σου αληθινός, ξεκάθαρος, χωρίς δεύτερες σκέψεις.
Ήμουν εγώ, κι ήμουν όλα εκείνα που φοβήθηκες να ζήσεις.
