Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου
Μυρίζουνε Χριστούγεννα!
Έσβησα τα φώτα και άναψα τα κεριά.
Σε περιμένω.
Αχνό το φως στο χώρο, μα αναμμένο στην καρδιά.
Είσαι μακριά και κοντά ταυτόχρονα.
Μυρίζω το άρωμά σου και γυρεύω τη ματιά σου.
Αυτή τη βραδιά θα αποκοιμηθώ με το χαμόγελο στα χείλη μου.
Με το φως των κεριών και τον ήχο της φωνής σου να με νανουρίζει.
Μυρίζουνε Χριστούγεννα!
Όχι αυτά που κάνουν θόρυβο που κρύβει το νόημά τους.
Εκείνα τα αληθινά που ανοίγουν οι καρδιές σαν φοράνε το άρωμά τους.
Το άρωμα της καλοσύνης και της ευγένειας.
Της αγάπης που λαμποκοπά.
Της αγνότητας που ξεχωρίζει.
Της τρυφερότητας που αγγίζει την ψυχή.
Αυτή τη βραδιά θα ακολουθήσω το άστρο της Βηθλεέμ που θα με φέρει κοντά σου.
Το ίδιο αστέρι που ακολουθείς κι εσύ.
Μου το είπε το Θείο βρέφος που θα γεννηθεί σε λίγες μέρες.
Καληνύχτα αγαπημένε μου!
Μην αργήσεις, θα λιώσουν τα κεριά…
