Γράφει η Λάουρα Σαργέντη
– Έχω ένα καφενεεεε…. Λάι λάι λάιιιιι
– Ε, όχι και καφενέ! Ρε πάλι εσύ; Τι θα γίνει με την πάρτη σου;
-Αχ, δεν μπορώ. Μου ‘χεις σπάσει τη μύτη.
-Καλέ δοκιμαστικά κάνω. Θ’ ανοίξω σε κάνα μήνα το μαγαζί!
-Ααααα, όμορφα! Νομίζω πως έβαλα καλό λαδάκι σ’ αυτό τον έρωτα.
-Ναι, αν μη τι άλλο είναι δημιουργικός.
-Για πες, για πες…
-Τι να πω καλέ; Δεν βλέπεις; Χαμός!
-Ε, ναι οργασμός στην κουζίνα.
-Κρύβε λόγια.
-Γιατί;
-Ξέρω γω!
-Καλά χαζό είσαι; Τι ποιο όμορφο από έναν καλλιτέχνη που ζωγραφίζει με μόνη έμπνευση τη μούσα του; Ψιτ, κοπελιά, τι είναι αυτό το τεφτέρι; Τι βλέπεις; Παλιές συνταγές;
-Όχι μωρέ. Απλά έτσι παίρνω λίγο μάτι.
-Τι μάτι καλέ; Εδώ, έχεις αλληθωρίσει! Κοίτα, όπως αλλάζουν οι συνταγές αλλάζουν και οι έρωτες. Και δεν λέω, κοίτα που και πού πίσω, αλλά.. Πώς να στο εξηγήσω. Να όταν «χτυπάς» τα αυγά δεν πρέπει τα να πηγαίνεις με μια φορά; Εάν τα πας πίσω-μπρος θα κόψουν!
-Ναι έχεις δίκιο.
-Να σου πω. Το φρικασέ θα το αυγοκόψεις τώρα; Πεινάω!
-Ε, ρε μπελά που βρήκαμε! Ναι ρε λυσσάρη, αλλά σκέφτηκα να βάλω και ξύσμα λεμονιού και άνηθο στο αυγολέμονο! Περιμένεις λίγο; Αλλά τι λέω! Εσύ είσαι ασυγκράτητος!
– Ωωω! Αυτά είναι! Σ’ έχω πλημμυρίσει ιδέες.
-Ε, για όλα φταίει ο Έρωτας πια! Νάρκισσε, ε νάρκισσε!
-Αλάτι και πιπέρι μην ξεχάσεις! Να νοστιμίσει ο κόσμος!
– Μάλιστα!
-Κι όπως είπαμε… Πρόσεξε μην κόψει το αυγολέμονο.
-Βρε άι που μας έγινες και σεφ τώρα… Ναι φάε απο την κατσαρόλα! Έτσι να καείς κι εσύ μια φορά! Τι; Έκαψες τη γλωσσίτσα; Δάκρυσες; Για να δεις κι εμείς τι περνάμε! Πέρνα κι αύριο ε!
