Γράφει η Νεφέλη
Άνοιξε ένα μπουκάλι κρασί, βάλε τζαζ μουσική και έλα κάτσε δίπλα μου, σε περιμένω. Δεν με νοιάζει αν είμαστε κουρασμένοι, ούτε τι ώρα πρέπει να σηκωθούμε αύριο το πρωί.
Θέλω να μιλήσουμε οι δυο μας. Ανοιχτά όμως, με λόγια ξεκάθαρα και σταράτα. Χωρίς υπεκφυγές, χωρίς δικαιολογίες. Σήμερα, δεν σηκώνω άλλη αναβολή.
Κοίταξε με στα μάτια. Ξέρεις πόσο καιρό έχεις να με δεις; Μπορεί να μου μιλάς και να με κοιτάς, αλλά δεν με παρατηρείς. Όλα γίνονται μηχανικά και βιαστικά. Γιατί αν με κοίταζες αληθινά θα καταλάβαινες την πίκρα που κρύβω μέσα μου.
Έχεις καιρό να μου πεις πως με αγαπάς κι έχω αρχίσει να φοβάμαι. Που είναι τα τρυφερά γλυκόλογα που συνήθιζες να μου λες; Το ξέρεις ότι μου αρέσουν. Μήπως είναι αλήθεια;; Δεν με αγαπάς πια;;
Μπαίνεις στο σπίτι και δεν με φιλάς. Έρχομαι και σε αναζητώ γυρεύοντας να γευτώ τα χείλη σου. Δεν σου αρέσει πια το φιλί μου;
Σταμάτησες να μου χαϊδεύεις τα μαλλιά το βράδυ όταν πέφτουμε για ύπνο. Γιατί; Αφού το ξέρεις πως το άγγιγμα σου με ηρεμεί. Δεν θέλεις να με αγγίζεις;
Μηχανικά. Όλα γίνονται μηχανικά. Σταμάτησα να σε ακούω, να σε νιώθω, να σε καταλαβαίνω. Ένας φράχτης ορθώθηκε ανάμεσα μας. Δεν είναι η ιδέα μου. Είμαι σίγουρη. Όμως δεν ξέρω το γιατί και θέλω εδώ και τώρα να μου το εξηγήσεις. Δεν θα κάνω πίσω αν δεν μου τα πεις όλα!.
Κάποτε μου μιλούσες για μας. Έκανες όνειρα, σχέδια. Μου περιέγραφες πως μας φαντάζεσαι όταν θα περάσουν τα χρόνια και έχουμε γεράσει. Έλεγες πως θα είμαστε ένα τρελό ηλικιωμένο ζευγάρι. Ήθελες να προγραμματίζεις συναντήσεις, ταξίδια, μικρές στιγμές απόδρασης. Μου τηλεφωνούσες για να μου πεις πως με σκέφτεσαι, ερχόσουν από τη δουλειά να με πάρεις γιατί σου έλλειπα και δεν άντεχες να περιμένεις να βρεθούμε στο σπίτι.
Τώρα όλα τα λόγια σου είναι αδιάφορα, ψυχρά και μετρημένα. Δεν κάνεις σχέδια και όνειρα για εμάς. Όλο πιο συχνά χρησιμοποιείς το εγώ και όχι το εμείς και αυτό με τρομάζει.
Απόψε είμαι έτοιμη να ακούσω τα πάντα όσο κι αν φοβάμαι τις απαντήσεις σου γιατί δεν ξέρω ποιες αποκαλύψεις θα μου φέρουν. Σου ζητώ όμως να μου μιλήσεις για μας, αρκεί ότι θα μου πεις να είναι αλήθεια. Μπορείς;
