Γράφει η Νατάσσα Σπύρου
Αχ αυτός ο χρόνος. Αυτός που αδυσώπητα μας κυνηγά και μας περιορίζει. Αυτός που τόσο γρήγορα τελειώνει και μας αφήνει έρμαια των διαθέσεων του. Όλα φαίνονται στο πέρασμα του. Όλα δείχνουν την αληθινή τους αξία. Φιλίες, έρωτες, μίση και πάθη, όλα στη ζυγαριά του χρόνου γέρνουν από την μια ή από την άλλη.
Έτσι και εμείς αγάπες μου, ναι εμείς. Γιατί σε αυτό τον ντουνιά υπάρχουν λογιών λογιών άνθρωποι. Γυναίκες και γυναικούλες. Κυρίες και Κατίνες όπως τις ονομάζουμε αν και το όνομα οφείλω να πω πως μου είναι συμπαθέστατο. Υπάρχουν λοιπόν γυναίκες που ξέρουν τι θέλουν, το διεκδικούν και δεν τις νοιάζει η γνώμη κανενός.
Αυτές που στέκονται με περίσσια αξιοπρέπεια απέναντι στην ζωή, αντιμετωπίζοντας με δύναμη τις δυσκολίες. Γίνονται φάροι στις ζωές των αγαπημένων τους και φροντίζουν με την θετικότητα της ψυχής τους να αφήνουν ανεξίτηλο το αποτύπωμα τους από όπου περάσουν.
Κορίτσια μεταξύ μας, μια γυναίκα που σέβεται τον εαυτό της δεν ξέρει να παίζει παιχνίδια. Δεν κάνει αυτά που λέμε «κατινιές». Η της αρέσει και μένει ή μαζεύει τα μπογαλάκια της και φεύγει. Η Κατίνα πάντα θα δουλεύει υπογείως.
Είναι αυτή που θα σου χαμογελάσει μα δεν θα διστάσει να κάνει το χειρότερο πίσω από την πλάτη σου προκειμένου να πετύχει τον σκοπό της. Και αναρωτιέμαι.. Πάντα ο σκοπός αγιάζει τα μέσα; Μια γυναίκα που δηλώνει ερωτευμένη δικαιολογείται να κάνει τα πάντα προκειμένου να κρατήσει κοντά της αυτόν που λέει πως αγαπά ξεφτιλίζοντας τον εαυτό της;
Δικαιολογείται να κακολογεί άλλες γυναίκες, να στέλνει μηνύματα από ψεύτικα προφίλ και να βάζει άλλους να κάνουν ανώνυμα τηλέφωνα; Υπερβολές; Όχι πιστέψτε με συμβαίνουν. Πόσο αξιολύπητο να κυνηγάς ανθρώπους . Κι όμως αυτός είναι ο κύριος σκοπός της ύπαρξης τους. Και τι γίνεται όταν οι ραδιουργίες φτάσουν στο τέλος; Ε μα φυσικά ξεκινούν να παίζουν τον άλλο ρόλο που τόσο πολύ λατρεύουν. Αυτόν του θύματος.
Για όλα φταίνε οι άλλοι και η κακούργα κοινωνία που τις έριξε στον έρωτα του ανάξιου άντρα που όμως αν βρουν έστω και το παραμικρό περιθώριο θα συνεχίσουν να τον διεκδικούν αφού μόνο έτσι λειτουργούν. Ετερόφωτα. Δεν έχουν το θάρρος να φύγουν γιατί ξέρουν, δεν μπορούν να πάνε και μακριά. Η κατινιά δυστυχώς δεν σε βγάζει ως το τέλος της διαδρομής, μη σας πω ούτε καν στα μισά.
Δυστυχώς οι Κατίνες δεν διαπρέπουν μόνο στα ερωτικά ζητήματα μα και στις φιλίες. Εκεί και αν τρως κεραμίδα στο κεφάλι όταν διαπιστώνεις πόσο πονηριά και βλακεία κρύβεται πίσω τους. Τι προσωπείο φορούσαν τόσο καιρό που δεν σου επέτρεπε να δεις το πραγματικό πρόσωπο τους. Μα που φαίνεται η φιλία; Κυρίως στην χαρά και την επιτυχία.
Και όταν εκεί αντί να χαρείς λοιπόν δαγκώνεσαι και βγάζεις ζήλια αφήνοντας το δηλητήριο να στάξει, τότε ο ρόλος της Κατίνας επάξια σου ανήκει. Εσύ που μετά από μια παρεξήγηση με την κολλητή μπαίνεις στη διαδικασία να “ψιθυρίσεις” λόγια δικά της που τις περισσότερες φορές είναι και παραποιημένα γιατί έτσι σε βολεύει Κατίνα ονομάζεσαι μη γελιέσαι.
Όταν βάζεις πάνω από μια φιλία χρόνων εγωισμούς και άντρες έστω και αν πρόκειται για τον άντρα της ζωής σου όπως λες, Κατίνα γίνεσαι. Εσύ που τις δικές σου εμμονές τις φορτώνεις σε άλλους μη μπορώντας να αντέξεις τον ανταγωνισμό που μόνο στο μυαλό σου υπάρχει σε μονοπάτι με ταμπέλα Κατίνας οδηγείσαι.
Νόμος αγάπες μου. Μια γυναίκα που κακολογεί και κουτσομπολεύει άλλους σε σας θα το κάνει και για σας. Ο ορισμός της Κατίνας έχει πολλές ερμηνείες και αυτές είναι κάποιες από όλες. Μισώ τις ταμπέλες και μου είναι δύσκολο να χαρακτηρίζω ανθρώπους, μα αγαπητές μου Κατίνες δεν σας αντέχω.
Να θυμάστε παρόλα αυτά πως η Κατίνα και η πλατίνα τον πρώτο χρόνο φαίνονται. Χαρείτε το όσο λοιπόν διαρκεί. Κορίτσια και αγόρια πετάξτε από τις ζωές σας τις Κατίνες. Καλύτερα μόνοι παρά με τους λάθος ανθρώπους. Και όπως είπαμε μια Κατίνα δεν μπορεί να σας πάει μακριά ούτε εάν κρύβεται πίσω από μια Κατερίνα, μια Μαρία, μια Βασιλική και ούτω καθ’ εξής.
Καθείς όπου ετάχθη και οι Κατίνες στις κατινιές τους.
