Γράφει η Ηρώ Αναστασίου
Ευλογία είναι να εκτιμάς, όσα έχεις!
Ναι ρε, είμαστε όλοι ευλογημένοι και δεν το ξέρουμε.
Είμαστε πάντα στην γκρίνια γι’ αυτά που δεν έχουμε και μας λείπουν και υποτιμούμαι αυτά που ήδη έχουμε.
Έχουμε ένα σπιτικό επάνω απ’ το κεφάλι μας.
Έχουμε ζεστό νεράκι να κάνουμε μπάνιο και κρύο να πιούμε.
Έχουμε πάντα ένα γεμάτο ψυγείο με όλα τα καλούδια.
Έχουμε πέντε ευρώ πάντα στο πορτοφόλι μας.
Έχουμε πάνω απ’ όλα την υγεία μας.
Έχουμε δίπλα μας τους ανθρώπους που αγαπάμε.
Μην είμαστε αγνώμονες λοιπόν γι’ αυτά όλα τα καλά.
Ας ξυπνάμε κάθε πρωί κι ας κοιτάζουμε προς τα πάνω κι ας λέμε κι ένα ευχαριστώ.
Γιατί άλλοι δεν έχουν ούτε τα μισά απ’ ότι έχουμε.
Κι όμως και πάλι είναι ευγνώμων, γιατί έχουνε την υγεία τους.
Κοιτάζουν κάθε μέρα τον ουρανό κι ευχαριστούν τον Κύριο που τους ξημέρωσε μια μέρα ακόμη.
Τι ζητάμε και ζητάμε;
Χρήματα και δόξες;
Ας είμαστε ευχαριστημένοι μ’ αυτά που μας αξίωσε και μας αξιώνει η κάθε μέρα κι ας μην ζητάμε πράγματα που δεν έχουν αξία.
Γιατί αξία έχει ένα πραγματικό χαμόγελο, απ’ αυτά που λάμπει όλος ο κόσμος γύρω σου.
Να χαμογελάς, γιατί είσαι ευλογημένος μωρέ.
Κι ας το ξεχνάς συνέχεια.
Η ουσία είναι ότι πρέπει να είσαι ευτυχισμένος μ’ αυτά που έχεις κι όχι μ’ αυτά που σου λείπουν.
Τα υλικά αγαθά έρχονται και παρέρχονται.
Τα ουσιώδη πράγματα είναι στην ψυχή μας μέσα.
Είναι ένας καφές με τις φίλες και τους φίλους.
Είναι μια βόλτα στην θάλασσα.
Είναι μια αγκαλιά απ’ τον/ την αγαπημένο/η σου.
Είναι ένα φιλί που θα λιώσει όλα τα κύτταρα του εγκεφάλου σου.
Είναι μια ωραία συζήτηση με άλλους ανθρώπους.
Είναι η μαρμελάδα βερίκοκο που σου αρέσει.
Είναι ένα ωραίο φαγητό.
Είναι πολλά αυτά τα μικρά, αλλά πολύ μεγάλα που μπορούν να σε γεμίσουν.
Να πνίξουν την ψυχή σου με ευφορία.
Αυτά να κοιτάς, αυτά θα σε κάνουν ευτυχισμένο και ολοκληρωμένο.
Γι’ αυτό να νοιώθεις περήφανος που είσαι ευλογημένος.
Γιατί είναι ευλογία, να εκτιμάς όσα έχεις!
