Γράφει η Πράξια Αρέστη
Σου είπα τόσες φορές “αντίο” που με σιχάθηκε και η λέξη. Είπα τόσες φορές ότι είναι για το καλό και των δύο μας να φύγεις, όμως όταν έφευγες κατέληγα με μισή ζωή. Με δυσκολία να βγαίνει η ανάσα από τα πνευμόνια μου, με δυσκολία να χαμογελάνε τα χείλη μου.
Τόσες προσπάθειες, τόσα δάκρυα, τόσες συζητήσεις, τόση υπομονή και όλα πάντα να διαλύονται σε λίγα μηνύματα. Εσύ να με εκδικείσαι με σιωπές κι εγώ να ψάχνω απαντήσεις και το δίκιο μου.
Τι προσπαθείς να κάνεις;
Να με τιμωρήσεις; Να με πληγώσεις; Να μου αποδείξεις ότι ζεις και χωρίς εμένα μια χαρά;
Το ξέρω ότι εσύ αντέχεις να ζεις χωρίς εμένα. Το ξέρω ότι εσύ έχεις τη δύναμη να μην απαντάς, να με αγνοείς, να μη με αγγίζεις για μήνες. Το ξέρω ήδη.
Το ζω ήδη. Δεν μου άξιζαν ποτέ τόσες τιμωρίες. Δεν μου άξιζαν οι ψεύτικες ελπίδες, οι σιωπές, η τόση αναμονή, τα άσχημα λόγια, οι άλλοι στη μέση μας. Μου άξιζαν όμορφες στιγμές. Τις περιμένα με τόση λαχτάρα. Στιγμές μαζί, ηλιοβασιλέματα, αστέρια, φιλιά κ αγκαλιές. Εγω κι εσύ. Δεν υπήρξαμε ποτέ μόνοι.
Δεν θέλει το αντίο να ειπωθεί ξανά. Κουράστηκε.
Αν αγαπάς κάποιον τον αφήνεις να φύγει λένε. Μα δεν έχεις επιλογή να μην τον αφήσεις να φύγει. Είναι ελεύθερος άνθρωπος. Τόσο αντέχει, τόσο μπορεί, τόσο θέλει. Αγάπη με το ζόρι δεν είναι αγάπη. Είναι η φυλακή του εγωισμού. Θα σου πω μόνο πόσο ήθελα να μείνεις. Πόσο προσπάθησα να δουλέψει μεταξύ μας. Πόσα θέλω κ ανάγκες μου πέταξα για να σε βολεύω να έρχεσαι όποτε θες. Πόσες υποσχέσεις που δεν τήρησες έπνιγα μέσα μου που μετά με έπνιγαν αυτές. Αύριο έλεγες και δεν ερχόσουν ποτέ.
Αύριο έλεγες και πέρασε μισή ζωή. Και αντί να αγκαλιάζεις τα παράπονά μου, τα κλωτσούσες με λέξεις κοφτερές. Σε κούρασα λες, που να ήξερες πόσο υποφέρει το ατροφικό κορμί μου χωρίς έρωτα.
Δε θα σου πω αντίο.
Θα σου πω τώρα που φεύγεις για να αποδείξεις ότι είσαι ο πιο δυνατός, ότι για μένα ήσουν ο πιο αδύναμος. Κι ότι η πόρτα για σένα θα είναι κλειστή για να μην μπαινοβγαίνεις όποτε θυμηθείς λες κι η ζωή μου είναι πορνείο. Κι ας αγαπάω κάθε μέρα πιο πολύ αν με αφήσεις ξανά η πόρτα για να γυρίσεις θα είναι κλειστή.
