Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου
Γενικά αποφεύγω τις εκπομπές κοινωνικού περιεχομένου με ανθρώπους που θέλουν να εκθέσουν δημόσια τον πόνο ή την αρρώστια του άλλου για να κάνουν νούμερα και να προβάλλουν την αλήθεια και την υπερβολική ευαισθησία τους. Τυχαία όμως εχθές μια τέτοια εκπομπή έγινε αφορμή για σκέψη και αναδιοργάνωση. Η εικόνα μιας πανέμορφης νέας κοπέλας που πάσχει από κυστική ίνωση από μικρή, έχει πάλεψε για να φέρει στο κόσμο το παιδί της και να επιβιώνει μόνη της πλέον, με ξεπερνούσε.
Με ξεπερνούσε ως νέα κοπέλα, ως μάνα ενός μικρού παιδιού, ως σύζυγο, ως κόρη, ως άνθρωπο γενικά. Ένα μεγαλείο ψυχής, ένα φωτεινό χαμόγελο, μια αισιοδοξία και μια δύναμη που στην μετέδιδε αυτόματα. Ήθελες δεν ήθελες έπαιρνες κάτι από την φωτεινότητα της, έπαιρνες δύναμη για να δεις πόσο μικρά είναι τα δικά σου προβλήματα και πόσο εύκολα μπορείς να τα νικήσεις. Μίλησε για την αλήθεια με την οποία πρέπει να αντιμετωπίζουμε κάθε δυσκολία στην ζωή μας, για την ελευθερία που πρέπει να αισθανόμαστε για αυτό που είμαστε, όσο διαφορετικό και αν οι άλλοι το θεωρούν.
Με κέρδισε! Με έκανε να την αγαπήσω και ας μην την ξέρω!
Με έκανε να προσευχηθώ να είναι καλά και να χαμογελάει πάντα!
Δάκρυσα, δεν σας το κρύβω!
Όχι γιατί την λυπήθηκα αλλά γιατί την θαύμασα και με συγκλόνισε η δύναμη της!
Αναφέρθηκε στα «κύματα ενέργειας» που μπορούν να σου προσφέρουν οι άλλοι άνθρωποι σε μια δύσκολη κατάσταση.
Για κείνα τα κύματα ενέργειας που όλοι έχουμε ανάγκη και αυτό πρέπει να είναι το κίνητρο για να φερόμαστε ευγενικά σε όλους τους ανθρώπους γύρω μας. Η καλοσύνη είναι αυτή που κάνει θαύματα γύρω μας.
Η καλοσύνη δημιουργεί εκείνα τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία που διώχνουν τις δυσκολίες και φωτίζουν τις μέρες μας. Η καλοσύνη των άλλων ανθρώπων σε μας που επιστρέφεται εις διπλούν με ευχές, προσευχές και θετική ενέργεια πίσω σε αυτούς. Μια δράση και μια αντίδραση είναι, άλλωστε, όλα στην ζωή!
Τελικά, όταν τελείωσε η εκπομπή και χάθηκε αυτή η θετική αύρα από την οθόνη, έμειναν οι σκέψεις. Σκέψεις για τον τρόπο που εγώ φέρομαι στους γύρω μου, για το πόσο σημαντική είναι τελικά εκείνη η καλημέρα στην κυρία Τασούλα κάθε πρωί, για το πόσο σημαντικό είναι το ευχαριστώ στον μανάβη που με βοήθησε με τις σακούλες των φρούτων, το κομπλιμέντο στην μικρή γειτόνισσα στο ασανσερ που είναι αγχωμένη πριν το ραντεβού με τον φίλο της και η αυθόρμητη αγκαλιά σε κείνη την γνωστή που συναντάς στο δρόμο και ξέρεις ότι περνάει δύσκολα.
Όλες αυτές, λοιπόν, οι μικρές ευγενικές και αφιλοκερδείς πράξεις που κάνουμε καθημερινά χωρίς πολλές φορές να αντιλαμβανόμαστε την σημασία τους, είναι που γεμίζουν ευχές και θετική ενέργεια την ζωή μας. Αυτές εννοούσε και κείνη η κοπέλα όταν μιλούσε για κύματα ενέργειας που της δίνουν κουράγιο.
Όλοι εσείς λοιπόν που παλεύεται με μία δυσκολία, μία αρρώστια, μια απώλεια ή ένα χωρισμό, μην τα βάζετε κάτω!
Αποδεχθείτε τον εαυτό σας, πιστέψτε στην δύναμη μας και πάρτε την ενέργεια όλων των ανθρώπων, γνωστών και άγνωστων! Η ενέργεια που σας στέλνουν, οι ευχές και οι προσευχές τους , μπορούν τελικά να κάνουν θαύματα. Να ανάψουν εκείνο το μικρό λαμπάκι στο σκοτάδι σας, και να βάλουν μια φωτεινή πινελιά στην μαυρίλα της ψυχής σας.
Όλες μου οι ευχές, οι προσευχές και η ενέργεια σήμερα, μαζί με αυτό το κείμενο, ας γίνουν όπλα για σας που παλεύετε, που ίσως απελπίζεστε αλλά που τελικά θα νικήσετε. Είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρετε!
