Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου
Και είναι κάποιοι άνθρωποι που σε αγαπάνε δίχως να σε κρίνουν. Που σε στηρίζουν δίχως παράπονο, γιατί το κάνουν από την καρδιά τους. Είναι εκεί, κερί αναμμένο, να φωτίζουν τη ζωή σου, τα σκοτάδια σου, που παίρνουν τους φόβους σου.
Είναι οι άνθρωποι που δεν ζητάνε πολλά, μα είναι κι εκείνοι που θες να τους τα δώσεις όλα. Είναι οι άνθρωποι, εκείνοι οι λίγο πιο πολύτιμοι από τους άλλους. Είναι εκείνη που επιλέγεις να γίνουν οικογένειά σου. Εκείνοι που κλαις με τις χάρες τους, που γίνεσαι και εσύ ευτυχισμένος με την ευτυχία τους.
Εκείνοι που στα δύσκολα δεν θέλουν να ακούσουν κουβέντα, μα το μόνο που έχουν ανάγκη είναι μία σου αγκαλιά, την παρουσία σου δίπλα τους. Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι φίλοι μας.
Οι άνθρωποι που ξέρω πώς θα είναι για πάντα δίπλα μου, όπως το ξέρουν κι εκείνοι για μένα. Είναι εκείνοι που μπορώ να υπερασπιστώ με όλο μου το είναι. Που μπροστά σε κάποιον που θα πάει να τους βλάψει, μπορώ να γίνω λιοντάρι και να τους προστατεύσω.
Είναι οι άνθρωποι που σου λείπουν τόσο πολύ όταν είσαι μακριά. Σου λείπουν την ημέρα, τη νύχτα, τα σαββατοκύριακα ,τις καθημερινές, με γέλιο, με δάκρυ, απλώς σου λείπουν. Οι άνθρωποι που όταν βρίσκεστε ξανά, σε παίρνουν τις πιο μεγάλες και σφιχτές αγκαλιές του κόσμου. Εκείνες τις αγκαλιές που όλα σου τα σπασμένα κολλάνε ως δια μαγείας.
Οι άνθρωποι που τα γενέθλιά σου για εκείνους είναι ένα ξεχωριστό γεγονός. Είναι όλα αυτά που έχεις ανάγκη να ακούσεις. Είναι αυτοί που όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν αλλάζει τίποτα το μόνο που γίνεται είναι να δένεστε περισσότερο, να γίνεστε οικογένεια.
Οι άνθρωποι που τα παιδιά τους γίνονται ανίψια σου κι ας μην μοιράζεστε το ίδιο αίμα. Που θα τα παίρνεις συνέχεια αγκαλιά, θα τα κακομαθαίνεις, γιατί πολύ απλά δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς, είναι τα παιδιά των πιο σημαντικών ανθρώπων της ζωής σου.
Εκείνοι που οραματίζεστε το μέλλον σας μαζί. Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι πολύτιμοι μου, ο θησαυρός μου. Έχω την τύχη η ζωή να μου ‘χει από νωρίς δώσει το θησαυρό μου. Εύχομαι σε όλους εκεί έξω να μπορέσουν να νιώσουν τι πάει να πει φίλος, τι πάει να πει στήριγμά, τι πάει να πει οικογένεια από επιλογή. Τις αγαπώ πολύ. Πολύ και βαθιά.
