Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη
Βρέθηκες στο διάβα μου, και σε ερωτεύτηκα και πίστεψα σε σένα και προδόθηκα.
Συνεχίσαμε ο καθένας τη ζωή του, όμως χωριά, ανασυνταχτήκαμε και προχωρήσαμε σε διαφορετικούς δρόμους.
Και έρχεσαι τώρα μετά από τόσο καιρό να μου πεις τι; Και μάλιστα με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου;
Αλήθεια μου φάνηκε αστείο.
Μια ωραιοποιημένη «συγγνώμη» για τις τρικυμίες που έφερες στη ζωή μου αναγνωρίζοντας το φταίξιμο σου και ένα « ευχαριστώ» που μαζί μου ένιωσες;
Εντάξει δε λέω, δεκτή η συγγνώμη σου, μια δικαίωση μου δίνει!
Όμως τόσο, μα τόσο ‘’λίγη”. Δε σε κατηγορώ γιατί αυτό έχεις, αυτό αισθάνεσαι και αυτό κάνεις.
Είναι που δεν κατάλαβες πως εγώ είμαι από άλλη πάστα φτιαγμένη.
Τη «συγγνώμη» μου και το «ευχαριστώ» μου θα τα πω στον άλλον μπρος του, να τον κοιτάω στα μάτια! Με μάτια βουρκωμένα και κατεβασμένο το κεφάλι! Έτσι την θέλω αντίστοιχα από κείνον τη συγγνώμη του όπως και τα «Σ’αγαπώ» του, ωμά και έμπρακτα. Ζωντανά μπροστά μου. Ξεγυμνωμένα
Είναι που εγώ αν συνέχιζα τη ζωή μου ως είχε και πριν σε γνωρίσω, φεύγοντας από σένα δε θα τολμούσα να πω ούτε τη συγγνώμη ούτε το ευχαριστώ μου, αν δε συνοδευόταν από τη θέληση μου να είμαστε μαζί.
Εκεί όμως βρίσκεται μια αλήθεια της ζωής, στη διαφορετικότητα μεταξύ των ανθρώπων. Άλλο εγώ και άλλο εσύ. Γι’ αυτό και σε συγχωρέσα προτού μου το ζητήσεις, δεχόμενη την ανθρώπινη φύση μας μαζί με τις αδυναμίες της. Οι αδυναμίες σου για μένα είναι οι δικές σου ιδιαιτερότητες. Δεν θα σε κρίνω εγώ γι’ αυτές, απλά εμένα δε μου κάνουν! Όπως σου χα πει άλλωστε κάποτε, «μείνε όπου σε δέχονται έτσι όπως είσαι, γιατί αυτοί σ’ αγαπούν ως έχεις!»
Ξέρεις όμως κάτι; Στη ζωή μας όλα για κάποιο λόγο γίνονται και πρέπει να κρατάμε από αυτά μονάχα τα καλά ή έστω τα παθήματα ως μαθήματα, γι’ αυτό σου λέω κάνε μου τη χάρη.
Ωραιοποιημένα λόγια εγώ δε θέλω και αν γίνεις κάποτε άντρας, έλα στην πόρτα μου να μου ζητήσεις τη συγγνώμη σου! Και να ξέρεις, σε απαλλάσσω εγώ από τις τύψεις που ομολογείς πως έχεις.
Μην τρελαίνεσαι, καλό μου έκανες που γλίτωσα από σένα μια ώρα αρχύτερα!
Με όλη μου την αγάπη..
ΥΓ. απλά η δική σου η αγάπη μου έπεσε λίγη !
Και όπως είπες και εσύ, έτσι τα ένιωσα, έτσι τα έγραψα!
