Γράφει η Μαρίνα Κρητικού
Αυτονομία και ανεξαρτησία, δυο λέξεις που μοιάζουν τόσο αντιφατικές όταν είμαστε σε μια σχέση. Είναι όμως έτσι ή έχοντας ένα κοινωνικό στερεότυπο συνεχίζουμε να βαδίζουμε τις ζωές μας; Πόσο ανεξάρτητος και αυτόνομος μπορείς να είσαι σε μια σχέση ώστε να μην ξεπερνάς τα όρια και από την άλλη πόσο κοντά μπορείς να έρθεις με το έτερον ήμισυ ώστε να μην φτάσεις στα όρια της εξάρτησης;
Ίσως πολλούς ταλανίζουν αυτές οι σκέψεις και πολλοί χάνουμε τις πολύ λεπτές ισορροπίες όταν είμαστε σε μια σχέση, στην οποία επενδύουμε συναισθηματικά. Όταν ερωτευόμαστε και βρίσκουμε το άλλο μας μισό, ενθουσιαζόμαστε πολύ. Οι ανάγκες μας σε συναισθηματικό, σωματικό και συντροφικό επίπεδο διψούν να εκφραστούν και να ικανοποιηθούν, κάτι που ίσως κάποιες φορές να μας κάνει να ξεφεύγουμε και να ξεπερνάμε τα όρια. Είναι υγεία να είμαστε μαζί σε μία σχέση και να λειτουργούμε σαν ζευγάρι και όχι σαν δύο ξεχωριστοί άνθρωποι. Ένα ζευγάρι σέβεται τις ανάγκες ο ένας του άλλου, λειτουργούν σαν ενότητα και αποδέχονται άνευ όρων τον άνθρωπο που έχουν απέναντι τους χωρίς να σημαίνει ότι συμφωνούν και με όσα λέει και κάνει.
Κάθε νόμισμα όμως έχει δύο όψεις. Η άλλη όψη του νομίσματος στο κομμάτι των σχέσεων, είναι ότι για να μπορέσει αυτό το ζευγάρι να γράψει τη δική του ιστορία και να αντέξει μέσα στον χρόνο, πρέπει να μπορεί να χωρέσει και η αυτονομία και ανεξαρτησία κάθε συντρόφου ξεχωριστά. Είναι πολύ σημαντικό και ζωτικής σημασίας ο κάθε σύντροφος να εξασφαλίζει τον δικό του χώρο και χρόνο, όπου θα ικανοποιεί και άλλες πλευρές της προσωπικότητας του. Όταν υπάρχει αυτό σε μια σχέση, τότε το “μαζί” δεν μπορεί να γίνει εξάρτηση, καθώς διασφαλίζεται η διαφορετικότητα στην σχέση.
Μία σχέση δεν μπορεί, ούτε πρέπει να αλλοιώνει κανέναν από τους δύο συντρόφους, με σκοπό να είναι ο άλλος σύντροφος ικανοποιημένος και ευτυχισμένος. Ο κάθε σύντροφος ουσιαστικά λεκτικά και μη λεκτικά το μήνυμα που είναι σημαντικό να στέλνει στον άλλον είναι: “Είμαι πολύ τυχερός που σε βρήκα και σ’ αγαπώ γι’ αυτό που είσαι και γι’ αυτά που δίνεις στη σχέση μας. Μην αλλάξεις τίποτε με σκοπό να μου αρέσεις. Το να κρατήσεις κομμάτια της αυτονομίας και της ανεξαρτησίας σου, με κάνει να θέλω να μη σταματήσω να σε διεκδικώ και να μη θεωρώ δεδομένη και αυτονόητη τη σχέση μας.”
Όταν το “μαζί” γίνεται εξάρτηση, τότε η κούραση είναι πιο πιθανό να έρθει πιο σύντομα και το ζευγάρι να χωρίσει. Όσο και αν κολακεύει στην αρχή κάποιον να νιώθει ότι ο/η σύντροφος του εξαρτάται από τον ίδιο, είτε για να βγει μια βόλτα, καθώς μπορεί να έχει απομακρυνθεί από γνωστούς και φίλους, είτε υπάρχει συναισθηματική εξάρτηση (είναι καλά μόνο όταν ο άλλος είναι καλά), γρήγορα μεταβάλλεται σαν μια θηλιά στο λαιμό που σε σφίγγει όλο και πιο έντονα. Ας μην ξεχνάμε λοιπόν ότι η συντροφικότητα εκφράζεται καλύτερα μέσα από την αυτονομία και την ανεξαρτησία.
