Γράφει η Ιωάννα Ντρε.
Άντρα δε σε κάνουν τα μπράτσα που έχεις. Δε σε κάνει η εξουσία που μπορεί να έχεις ή η ισχύς που θεωρείς ότι μπορείς να έχεις χτυπώντας το χέρι σου στο τραπέζι για να επιβάλλεις τα όσα θες να πεις.
Άντρα δε σε κάνει το να φωνάζεις και το να είσαι γκομενιάρης.
Άντρας είσαι όταν τιμάς τα παντελόνια που φοράς. Όταν τα λόγια που λες έχουν ισχύ. Όταν αντί να φωνάζεις, κάνεις διάλογο. Όταν αντί να θες να χτυπήσεις μια γυναίκα, να την παίρνεις αγκαλιά. Όταν αντί να ψάχνεις να ρίξεις στο κρεβάτι όσο πιο πολλές μπορείς, να διαλέγεις μια και αυτή τη μια να τη σέβεσαι, να την εκτιμάς και να την αγαπάς· αλλιώς άσ’τη να φύγει. Ή μάλλον μη μπεις καν στο κόπο να την κατακτήσεις αν δεν είσαι σε θέση να τη διεκδικείς ακόμα κι όταν την έχεις κάνει δική σου.
Αν δε ξέρεις πρώτα εσύ ο ίδιος τι θες για τη ζωή σου, μη μπλέκεις άλλους ανθρώπους στο κουβάρι του μυαλού σου. Δε σου φταίει καμία καρδιά να πληγώνεται για χάρη σου.
Γιατί βιασμός, δεν είναι μόνο μια ερωτική πράξη χωρίς τη θέληση κάποιου. Βιασμός είναι και όταν το κάνει με τη θέλησή της αλλά εσύ δεν το νιώθεις και το κάνεις απλά για να το κάνεις.
Βιασμός είναι όταν θες και να παραβιάσεις τα όρια που σου θέτει ο άλλος. Βιασμός είναι και λόγια που λες εις βάρος κάποιου, όταν αδικείς κάποιον. Βιασμός επίσης είναι και όταν σωπαίνεις και δε ξέρει ο άλλος τι απαντήσεις να δώσει όταν δεν τις λαμβάνει από σένα. Με όλους αυτούς τους τρόπους βιάζεται ένα σώμα και μια ψυχή.
Μην το παραβλέπεις. Να σκέφτεσαι πριν μιλήσεις και να νιώθεις πριν πράξεις αλλιώς μη κάνεις τίποτα.
