Γράφει η Ηρώ Αναστασίου
Η ζωή πολλές φορές μας φέρνει τα πάνω κάτω.
Ο θεός μας στέλνει λύπες, αρρώστιες και πολλών ειδών θλίψεις για να μας κάνει να καταλάβουμε ποιος είναι δίπλα μας, ποιος μας αγαπάει.
Τυχαίνει πολλές φορές όμως να σταθεί δίπλα μας κάποιος άνθρωπος εκεί που δεν το περιμένουμε.
Κάποιος άνθρωπος που δεν θεωρούσαμε ότι είναι τόσο δικός μας, αλλά μας κρατάει το χέρι στα δύσκολα και μας βοηθάει.
Και γίνεται περισσότερο δικός μας, απ’ αυτούς που θεωρούσαμε μέχρι τώρα δικούς μας.
Υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι και είναι πολλοί.
Που σου κρατάνε το χέρι στα δύσκολά σου, που σου χαρίζουν την αγκαλιά τους, γιατί η αγκαλιά είναι βάλσαμο.
Γιατί όταν στην στερούν οι δικοί σου άνθρωποι, ο θεός πάντα στέλνει έναν φύλακα άγγελο κοντά σου.
Να σου χαρίζει την πίστη και την ελπίδα που ίσως έχασες στα δύσκολα.
Και κάνει τα δύσκολα εύκολα, γιατί απλά είναι εκεί δίπλα σου και σου κρατάει το χέρι.
Είναι εδώ στα καλά και στα κακά.
Είναι εδώ μαζί σου ότι κι αν γίνει.
Είναι εδώ να σου κρατάνε το χέρι και να προχωράτε.
Γιατί κάθε μέρα οι άνθρωποι πολεμάνε, άλλοι για επιβίωση κι άλλοι με τα σκοτάδια τους.
Δεν είμαστε τέλειοι, είμαστε άνθρωποι που αγαπάμε, που πονάμε, που πέφτουμε, που ξανασηκωνόμαστε.
Κι είναι φορές που δεν αντέχουμε ούτε την σκιά μας.
Γι αυτό και στην πορεία μας συναντούμε τέτοιους ανθρώπους.
Είναι οι αυθεντικοί σε όλα τους.
Στην αγάπη τους, στον πόνο τους, στην αλήθεια τους, στην συμπαράστασή τους.
Γι αυτό κι αν τους συναντήσεις αυτούς τους αυθεντικούς χάρισέ τους το καλύτερο χαμόγελό σου και αγάπησέ τους.
Αυτοί θα σε καταλάβουν από την χροιά της φωνής σου κι από τα μάτια.
Γιατί τα μάτια τους είναι ο καθρέφτης της δικής τους ψυχής, αυτής που έμαθε μόνο να αγαπάει και να βοηθάει
