Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου
Τι είναι ο άνθρωπος; Τι είναι αυτό που τον καθορίζει, τον σμιλεύει ως ον;
Είναι οι φόβοι, τα βιώματα, οι ανασφάλειες και όλα αυτά που έχει ζήσει αυτά τον έχουν κάνει αυτό που είναι. Είναι όλα αυτά που είδε που άκουσε που αισθάνθηκε.
Είναι αυτός ο συνεχής ασταμάτητος ακούραστος χτύπος της καρδιάς του. Που κάθε καρδιά είναι διαφορετική, μοναδική αυτά λοιπόν είναι ο άνθρωπος. Αυτά τον έχουν κάνει αυτό που είναι σήμερα συμπεριφορές, σκέψεις και εμπειρίες.
Πώς λοιπόν μπορούμε να πάμε παρακάτω χωρίς να κουβαλάμε όλο αυτό το φορτίο, αυτές τις αποσκευές; Πώς μπορούμε να αδειάσουμε τις βαλίτσες των εμπειριών μας πηγαίνοντας ένα ταξίδι στη ζωή ενδεχομένως με έναν άλλον άνθρωπο έχοντας τα απομεινάρια του προηγούμενου; Πολύ απλά δεν γίνεται.
Εξάλλου Αυτό που βλέπει, ερωτεύεται, αγαπά, ο επόμενος είναι αυτό που έχει διαμορφώσει κατά κάποιον τρόπο ο προηγούμενος. Μπορεί να ακούγεται άσχημο ίσως και θλιβερό μα αυτή είναι η αλήθεια. Και πώς θα μπορέσουμε να διαφυλάξουμε, να χτίσουμε να επενδύσουμε στο επόμενο, το καινούργιο, χωρίς να φοβόμαστε μην πληγωθούμε πάλι;
Πώς θα μπορέσουμε να ξεχάσουμε τις πληγές, τις ουλές που βλέπουμε καθημερινά στο κορμί, στην ψυχή στην καρδιά ,σ’ ολόκληρη την ύπαρξή μας; Θέλει κόπο χρόνο και προσπάθεια.
Θέλει να παλεύεις καθημερινά. Θα πρέπει να σβήσεις όλες τις ανασφάλειες όλα τα άγχη τους φόβους και τα κατάλοιπα. θα πρέπει να σκέφτεσαι πώς πας παρακάτω να μη φοβάσαι πως θα γίνουν και πάλι τα ίδια. Θα πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη, να έχεις πίστη πώς το επόμενο βήμα θα είναι αυτό που θα σε κάνει ευτυχισμένο.
Ας μην πράξεις και εσύ αυτό που λέει η παροιμία ‘’κάηκε από το χυλό φυσάει και το γιαούρτι’’. Το ότι πληγώθηκες πόνεσες έκλαψες έσπασες αιμορράγησες είναι κατανοητό.
‘Οπως κατανοητό πρέπει να είναι κι από εσένα πώς ο επόμενος άνθρωπος δεν είναι ίδιος με τον προηγούμενο. Μπορεί να τύχει να πονέσεις ξανά μα δεν γίνεται να φοβάσαι κάθε φορά.
Πάνε παρακάτω με τη σοφία του μαθήματος που πήρες από τον πόνο την απογοήτευση να μην κρατάς φόβο για την προκατάληψη. Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός όπως διαφορετικός είσαι και εσύ. Δεν ωφελεί σε τίποτα λοιπόν να σκέφτεσαι πως και ο επόμενος θα είναι το ίδιο.
Άνοιξε την καρδιά σου κλείσε τα μάτια σου και πάνε παρακάτω. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχουν άνθρωποι χωρίς πληγές, χωρίς κατάλοιπα. Να βρείτε τον άνθρωπο που με την αγάπη του θα επουλώσει τις πληγές σας.
Αυτόν που θα λειάνει τις αιχμηρές γωνίες της ψυχής σας. Γιατί με αγάπη και κατανόηση όλα λύνονται. Μην φοβάσαι άλλο. Η ζωή είναι εκεί έξω και σε περιμένει να την κατακτήσεις.
