Γράφει η Μαρίνα Κρητικού.
Η οικονομική κρίση που επικρατεί τα τελευταία χρόνια, έχει εντείνει τις δυσκολίες που βιώνουμε και τις έχει κάνει πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμες.
Η ψυχική μας υγεία έχει κλονιστεί αρκετά, με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι άνθρωποι να βιώνουν κρίσεις πανικού, αλλά και διάφορες φοβίες όπως κλειστοφοβία, κοινωνική φοβία κλπ. Κάθε τι όμως που βιώνουμε και παρεμποδίζει την καθημερινότητα μας, έρχεται για να μας πει κάτι για εμάς και την ζωή μας. Να μας μεταφέρει ένα μήνυμα, το οποίο δεν μπορούμε να ακούσουμε με άλλον τρόπο.
Οι φοβίες και οι κρίσεις πανικού, έχουν έναν κοινό παρονομαστή, το άγχος! Οι κρίσεις πανικού είναι για όλους τρομακτικές, αλλά ευτυχώς αποτελούν σωματικά αβλαβή επεισόδια. Μπορούν να συμβούν τυχαία, αλλά συνήθως εκδηλώνονται μετά από έκθεση σε διάφορες καταστάσεις που προκαλούν άγχος.
Οι άνθρωποι που βιώνουν κρίσεις πανικού μπορεί να φοβούνται ότι πεθαίνουν ή ότι πνίγονται, να έχουν πόνο στο στήθος ή να πιστεύουν ότι έχουν άλλα συμπτώματα της καρδιακής προσβολής. Άλλοι μπορεί να εμφανίσουν άλλα συναφή σωματικά συμπτώματα όπως ταχυκαρδία και αίσθημα έντονων παλμών, ζάλη, αίσθημα αστάθειας ή λιποθυμίας, δύσπνοια (δυσκολία στην αναπνοή ή αίσθημα ασφυξίας), πόνοι στο στήθος ή δυσφορία, αίσθημα πνιγμού, ναυτία ή ανακάτεμα στο στομάχι, εξάψεις ή κρυάδες ή εφίδρωση.
Τι έχουν να μας πουν όμως για την ζωή μας; Τι σκοπό εξυπηρετούν και γιατί μας “χρειάζονται”; Κάθε σύμπτωμα ή διαταραχή που εμφανίζεται στη ζωή μας, έρχεται για να μας δώσει ένα μήνυμα το οποίο το σώμα μας έχει προσπαθήσει και άλλες φορές, με άλλους τρόπους να μας μεταφέρει, αλλά εμείς δεν το έχουμε λάβει. Το πιο σημαντικό είναι να παρατηρήσουμε όταν βιώσαμε την πρώτη κρίση πανικού, τι είχε προηγηθεί στην ζωή μας, ποια αλλαγή ή ποιο στρεσογόνο γεγονός μπορεί να την πυροδότησε; Σε τι μας “βοηθάει” μια κρίση πανικού; Σίγουρα μια κρίση πανικού θα σκεφτεί κανείς ότι μόνο προβλήματα μπορεί να δημιουργεί και όχι να “βοηθάει”, αλλά αν δούμε πιο προσεκτικά τη ζωή μας, ίσως καταφέρουμε να νοηματοδοτήσουμε την κρίση πανικού αλλιώς.
Επιπλέον, ένα ακόμα κοινό χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι οι φοβίες και οι κρίσεις πανικού, μας κάνουν να νιώθουμε εγκλωβισμένοι και δυσλειτουργικοί στην καθημερινότητα μας. Τι από όσα ζούμε αντικατοπτρίζονται από μία κρίση πανικού; Εκφράζει μήπως τη ζωή μας γενικότερα ή κάποια συγκεκριμένα κομμάτια της όπως για παράδειγμα ο γάμος μας ή μια λάθος επαγγελματική επιλογή από την οποία δεν μπορούμε να ξεφύγουμε; Είναι πολύ σημαντικό να ψάξουμε τι μπορεί να κρύβεται πίσω από τα συμπτώματα, τι είναι αυτό που έχουμε θάψει βαθιά κάτω από το χαλί και στην προσπάθεια του να αναδυθεί εκφράζεται με αυτόν τον τρόπο.
Φοβίες, κρίσεις πανικού… ας μην τα αφήνουμε άλλο να είναι τα “τέρατα” που εξουσιάζουν τη ζωή και την καθημερινότητα μας. Ας προσπαθήσουμε να βάλουμε άλλους “φακούς” στα γυαλιά με τα οποία βλέπουμε την καθημερινότητα μας, ώστε να την κάνουμε πιο λειτουργική και να μπορούμε να χαρούμε τις στιγμές που ζούμε.
LoveLetters
