Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Γιορτάζεις σήμερα και πως αλλιώς να γίνει κορίτσι μου; Μαζί σου σήμερα γιορτάζουνε όλα, γιορτάζουν τα πάντα και γιορτάζω κι εγώ!
Κι ήθελα τόσο πολύ να γράψω κάτι σπάνιο κι όμορφο σαν και εσένα απόψε και να σου το χαρίσω…
Όμως συμπάθα με, γιατί όσο κι αν έψαξα, δεν βρήκα κάτι που να σου ταιριάζει και να σου αξίζει. Όλα μικρά και λίγα μου φάνηκαν.
Στην αρχή είπα να βρω κάτι που να έχει το πιο όμορφο χρώμα επάνω στην γη.
Μα τελικά μάταιος ο κόπος, γιατί το πιο όμορφο χρώμα, το είδα ένα ευλογημένο πρωί μέσα στα δυο σου τα μάτια.
Μετά, είπα να βρω κάτι που να μυρίζει υπέροχα, να βρω τα πιο μεθυστικά αρώματα ετούτου εδώ του κόσμου. Και μάντεψε αγάπη μου, μοναχά από την μυρωδιά του κορμιού σου έχει μεθύσει η δική μου η ψυχή ως τα τώρα.
Είπα να ψάξω να βρω και την πιο όμορφη λέξη που έχω ακούσει, για να σου την χαρίσω. Κι η πιο όμορφη λέξη, η πιο αγαπημένη μου κι η πιο δυνατή μου, είναι μια λέξη που στην λέω κάθε μέρα, κι εσύ την θεωρείς δεδομένη και δεν της δίνεις σημασία καμιά…
Σκέφτηκα να βρω την πιο ζεστή γωνιά ετούτου εδώ του κόσμου, για να την κλέψω, να την τυλίξω με χρυσόχαρτο και να στην κάνω δώρο. Όμως όλοι οι χάρτες μου, οι πυξίδες μου κι οι δρόμοι μου όλοι, την αγκαλιά σου μου έδειξαν.
Είπα να ψάξω να βρω το πιο φωτεινό πράγμα επάνω στην γη. Και πρώτα είδα τον ήλιο, μετά είδα τα αστέρια μαζί με ένα φεγγάρι ολόγιομο, κι αμέσως κατάλαβα πως τίποτα δεν φωτίζει σαν το δικό σου το γέλιο.
Κι ύστερα ρώτησα κάτι παιδιά που αλητεύανε στους δρόμους, μη τυχόν κι ήξεραν να μου πουν τι είναι το πιο ακριβό και πολύτιμο πράγμα που έχουνε δει. Κι αυτά τα παλιόπαιδα, δίχως δεύτερη σκέψη, “η αγάπη” μου απάντησαν!
Όμως, εσύ το ξέρεις καλά, πως για μένα η αγάπη, είσαι μόνο εσύ.
– “Να βρεις έναν έρωτα κατακόκκινο και να της τον χαρίσεις”, μου είπε ένας τρελός κι αλαφροΐσκιωτος, που με είδε να ψάχνω απελπισμένος. “Αυτό σίγουρα θα την τρελάνει”!
– “Τον έχει ήδη καημένε μου”, του απάντησα…
Και δεν βρήκα τίποτα μάτια μου, κι έτσι στάθηκα άτυχος.
Γιατί όλα τα όμορφα, υπάρχουνε μέσα σου!
Γιατί όλα τα υπέροχα, επάνω σου τα έχεις!
Γιατί η πιο δική μου, η πιο αγαπημένη, κι η πιο όμορφη λέξη μου, είναι το όνομα σου όταν κολλάει με ένα “μου” κτητικό και απόλυτο, και στην λέω κάθε μέρα χωρίς να της δίνεις και πολύ σημασία. Δηλαδή… το Ιωάννα μου!
