Γράφει η Μαρία Κυπραίου
Υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι που θέλουν σε βλέπουν να γελάς πραγματικά, που θέλουν να είναι δίπλα σου σε όλες σου τις χαρές, σε όλα σου τα βήματα, να σε προσέχουν μην σκοντάψεις και πέσεις, να σε κρατάνε σφιχτά και να σε χειροκροτούν δυνατά σε κάθε σου επιτυχία. Είναι εκείνοι που θέλουν να σου πάρουν τη λύπη και ότι σε βαραίνει, να το κάνουν πιο γλυκό, πιο μαλακό, για να πλαγιάσεις. Να σε βλέπουν να μεγαλώνεις και να αντέχεις όλες τις κακουχίες που έρχονται. Να ζεις και να βιώνεις συναισθήματα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή.
Να σε δουν να κάνεις τα πρώτα σου βήματα, να βγάζεις το πρώτο σου δόντι, να πηγαίνεις πρώτη μέρα στο μικρό σχολείο και μετά στο μεγάλο σχολείο. Να σε βλέπουν να τελειώνεις με επιτυχία ή αποτυχία το σχολείο, να είναι εκεί στην ορκωμοσία του πανεπιστημίου σου, να σου κρατάνε το χέρι όταν θα παντρευτείς, να σε συνοδεύουν. Να κλαίνε από χαρά όταν τους λες ότι θα γίνουν παππούδες και να κλαίνε πάλι από χαρά, όταν θα πιάσουν το παιδί σου στην αγκαλιά τους. Να σε αποτρέπουν να κάνεις κάτι που δεν θα σου βγει και να σου υποδεικνύουν τον τρόπο που θεωρούν κατάλληλο.
Υπάρχουν και είναι εκεί. Και όταν κάποια μέρα φύγουν θα είναι πάλι εκεί. Μπορεί όχι κοντά σου, αλλά σίγουρα δίπλα σου, να σε προσέχουν ακόμα, γιατί από την ώρα που γεννήθηκες, το μυαλό τους είναι μόνο σε εσένα, να είσαι εσύ καλά και μέχρι να πεθάνουν ακόμα εκεί η έγνοια τους. Και μετά το θάνατο τους, πάλι κοντά σου θα είναι, αλλά με τον τρόπο τους. Και αν δεν προλάβουν να ζήσουν μαζί σου κάτι από τα παραπάνω, θα είναι σίγουρα εκεί κι ας μη τους βλέπεις.
Επιλέγουν να έρχονται στον ύπνο σου, να σε φιλάνε και να σε αγκαλιάζουν γιατί τους έλειψες, όπως σου λείπουν. Έρχονται στα όνειρα σου για να σε βοηθήσουν, να σε προειδοποιήσουν για κάτι που έρχεται και να σε βοηθήσουν και να σου δώσουν λύση για αυτό που ψάχνεις. Δεν είναι άλλοι από τους γονείς σου, την οικογένεια σου, σε όποια μορφή και αν είναι. Ακόμα κι αν υπάρχει μόνο ο ένας ή πλέον κανένας τους , ήταν, είναι και θα είναι αυτοί που σε αγαπάνε περισσότερο από τον καθένα. Και μόλις κάνεις τα δικά σου παιδιά θα καταλάβεις πως γίνεται να σε αγαπάει κάποιος τόσο αληθινά, απόλυτα και βαθιά, γιατί το ίδιο θα αγαπάς το παιδί σου!
