Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου
«Να κοιμηθούμε αγκαλιά, να μπερδευτούν τα όνειρά μας». Διάβασα κάπου ότι η μεγαλύτερη επανάσταση είναι η τρυφερότητα και θυμήθηκα το τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου… «Να κοιμηθούμε αγκαλιά, να μπερδευτούν τα όνειρά μας» Τι γλυκό! Τρυφερή επανάσταση!
Να ζεσταίνουμε τις ψυχές μας. Να αγγίζουμε εσωτερικά ο ένας τον άλλο. Τα πολλά εξωτερικά αγγίγματα, «τα πολλά χέρια κατσιάζουν», που έλεγε και ο αείμνηστος Θανάσης Βέγγος. Τι πιο όμορφο από ένα τρυφερό χάδι; Από ένα γλυκό φιλί που βγαίνει κατευθείαν από την καρδιά; Από μια ζεστή αγκαλιά που μυρίζει θαλπωρή;
Σαν το τζάκι να αγκαλιάζουμε τους ανθρώπους. Σαν το βαμβάκι να είναι το άγγιγμά μας. Κάθε ψυχούλα με σεβασμό και απαλότητα να την προσεγγίζουμε. Κάθε καρδούλα με κατανόηση να αφουγκραζόμαστε. Να νιώθουμε. Να ακούμε με την καρδιά. Να μιλάμε με λόγια τρυφερά. Να κάνουμε αυτή την επανάσταση όσο περισσότερο μπορούμε.
Μου αρέσει αυτή η επανάσταση, μου ταιριάζει. Θέλεις να επαναστατούμε κάθε μέρα;
