Γράφει η Μαρία Κοψιδά
Ως γυναίκα, φυσικά είμαι φαν της ισότητας, της εξέλιξης της γυναικείας προσωπικότητας, του γυναικείου νου, που μπορεί να προσφέρει πολλά περισσότερα απ’ όσο νομίζουμε, παρ’ όλο που ακόμα δεν το έχουν πάρει και πολύ στα σοβαρά. Στο να μπορεί η γυναίκα επάξια να σταθεί στη κοινωνία και να προσφέρει έμπρακτα. Όλοι ξέρουμε ότι μπορεί, είτε αυτό λέγεται επιστήμη, είτε πολιτική, είτε τέχνη, είτε ο,τιδήποτε άλλο.
Απέχουμε πλέον παρασάγγας από εκείνη τη γυναικεία φιγούρα, που η κοινωνία την ήθελε συνεχώς στο σπίτι, στο νοικοκυριό και στο ανάθρεμμα των παιδιών. Που την ήθελε συνεχώς σιωπηλή, χωρίς λόγο και χωρίς άποψη. Διαγράφτηκε εντελώς η αντίληψη ότι η γυναίκα είναι απλώς μια ”αναπαραγωγική μηχανή”. Η γυναίκα έσπασε επιτέλους τα δεσμά μιας αρχέγονης νοοτροπίας και κατάφερε να ορίζονται ως κεκτημένα της η ανεξαρτησία, η αυτοσυντήρηση και η άποψη της, που πλέον έχει ανάγκη το κοινωνικό σύνολο.
Ωραία όλα αυτά. Και ποια γυναίκα δεν συμφωνεί και δεν επικροτεί όλα αυτά τα γυναικεία κινήματα που συνέβαλαν σ’ αυτή την αξιοπρεπή εξέλιξη; Είμαι σίγουρη, καμία. Όμως, αντιλαμβάνομαι ότι σιγά- σιγά κάπου η μπάλα χάνεται. Με λυπεί βαθύτατα να βλέπω νέα κορίτσια να φέροντα αλλόκοτα, περίεργα και αν μη τι άλλο να καταχράζονται μια κακώς εννοούμενη εξέλιξη.
Παλεύουμε για μια αξιοπρεπή θέση στην κοινωνία, που έπειτα από πολλά έχει κατοχυρωθεί. Θέλουμε ισότητα και ισοτιμία με το αντίθετο φύλλο, όχι να γίνουμε εμείς αυτό. Θέλουμε να έχουμε άποψη και γνώμη, που να αναγνωρίζονται. Όχι να κυνηγάμε σαν τα πρόβατα κάθε τσίρκο-συνολάκι που βγάζει κάθε διαταραγμένος σχεδιαστής. Δε μπορεί ο γυναικείος ορισμός να περιέχει μόνο καλλωπισμό, κομμωτήρια, κέντρα αισθητικής, γυμναστήρια. Δε μπορεί να σας απασχολεί μόνο το ” φαίνεσθαι” και τι φωτογραφία θα ανεβάσετε στο istagram. Όχι, δε το δέχομαι.
Και όλα αυτά γιατί; Φυσικά για να ανταγωνίζεται η μια την άλλη. Αντί να προσπαθούν όλες να πάνε αυτόν τον ορισμό ένα βήμα παραπέρα μέσα από το πνεύμα τους, τη δημιουργικότητά τους, την έντονη αντίληψη τους, κοιτούν ποια έχει καλύτερο κούρεμα.
Το ακόμη πιο φρικτό απ’ όλα είναι τα extras. Πρόσθετα μαλλιά, νύχια, στήθος, χείλη, άφθονο μακιγιάζ. Όλα αυτά κρύβουν μια τεράστια ανασφάλεια, που δυστυχώς θα τις κυριεύει πάντα. Το άξιο περιφρόνησης όμως είναι ότι δεν αγαπούν αυτό που είναι και όλες προσπαθούν να μοιάσουν σε ένα πρότυπο, που κανείς δεν ξέρει πως έχουν στο μυαλό τους.
Δε έχει ούτε τη σταθερότητα στο να διαλέξει σύντροφο. Δοκιμάζει, δοκιμάζει, δοκιμάζει, χωρίς να ξέρει ακριβώς τι ψάχνει. Χωρίς να ξέρει τι την ευχαριστεί και την κάνει ευτυχισμένη, ευτελίζοντας έτσι την ισορροπία και την συγκρότηση, που καθορίζουν μια γυναίκα και την κάνουν ακαταμάχητη. Οι γυναίκες αυτές αναμφίβολα βρίσκονται σε σύγχυση.
Βέβαια θα είναι τεράστιο το πλήγμα αν αυτό συνεχιστεί, αν αυτή η φιλαρέσκεια συνεχίσει να τρέφεται από τέτοιες γυναίκες και τελικά αντί να πάμε μπροστά, θα πάμε ακόμη πιο πίσω από όπου ξεκινήσαμε και αυτό θα είναι τουλάχιστον ολέθριο για την ταυτότητα μας.
Υπήρξαν γυναίκες που πάλεψαν και αφιέρωσαν τη ζωή τους για να κερδίσει η γυναίκα τα δικαιώματα, που εξ’ αρχής θα έπρεπε να έχει. Ας μην παίρνουμε τέτοιους αγώνες αψήφιστα καταπατώντας αυτά που θα μπορούσαμε ακόμα να στερούμαστε.
Βασιστείτε στη δύναμη σας, ξέρετε ότι έχετε. Περιορίστε λίγο περισσότερο τον εγωκεντρισμό σας. Δώστε έμφαση στην αυτοπεποίθηση σας. Αγαπήστε τον εαυτό σας, επιτέλους, γι’ αυτό που είναι. Αποδείξτε τη σημαίνει γυναίκα. Όχι τον ορισμό, αλλά τη μαγεία.
