Γράφει η Λία Ευαγγελίδου
Αυτοί οι παράξενοι άνθρωποι, που ζητούν αγάπη και όταν τους έρθει στα χέρια τους, την καταστρέφουν.
Αυτοί οι παράξενοι άνθρωποι, που διψούν για ειλικρινείς ανθρώπους κι όταν βρεθούν στο διάβα τους, τους κατηγορούν για ψεύτες.
Αυτοί οι παράξενοι άνθρωποι, που βροντοφωνάζουν για εμπιστοσύνη και κάνουν τα πάντα για να την χάσεις.
Αυτοί οι παράξενοι άνθρωποι, που απαιτούν σεβασμό και τα λόγια τους είναι γεμάτα ασέβεια.
Αυτοί οι παράξενοι άνθρωποι, που σου λένε πως σε αγαπάνε και οι πράξεις τους είναι γεμάτες πόνο.
Αυτοί οι παράξενοι άνθρωποι, που τους απλώνεις το χέρι να κρατηθούν και στο δαγκώνουν.
Αυτοί οι παράξενοι άνθρωποι, που αναζητούν το χάδι σου και στο ανταποδίδουν με χαστούκι.
Αυτοί οι παράξενοι άνθρωποι, που τους προσφέρεις την ψυχή σου αλλά την προτιμούν ξεριζωμένη από τα χέρια τους.
Αυτοί οι παράξενοι άνθρωποι, που τους μιλάς με αγάπη και τα λόγια τους εκτοξεύονται σαν βέλη γεμάτα κακία.
Αυτοί οι παράξενοι άνθρωποι, που αποφασίζεις να σηκώσεις το φορτίο τους, αλλά θέλουν να ανέβουν κι αυτοί στην πλάτη σου.
Αυτοί οι παράξενοι άνθρωποι, που απαιτούν τα πάντα χωρίς να δώσουν.
Αυτοί οι παράξενοι άνθρωποι, που τους δίνεις χαρά και σου επιστρέφουν πίκρα .
Αυτοί οι παράξενοι άνθρωποι, που τους χαρίζεις το γέλιο σου και το μετατρέπουν σε δάκρυ.
Αλήθεια, γιατί τους ονομάζεις παράξενους;
Δεν είναι παράξενοι.
Τέρατα είναι.
Ανθρωπόμορφα τερατα, που δεν νιώθουν.
Ανθρωπόμορφα τέρατα, που δεν ικανοποιούνται με τίποτα.
Ανθρωπομορφα τέρατα, που δεν αναγνωρίζουν την ομορφιά της ψυχής, γιατί δεν είναι η δική τους όμορφη.
Ψάχνουν ανθρώπους για να αδειάσουν τα σκατά που κουβαλούν μέσα τους.
Θα λερωθείς..
Απομακρύνσου, δεν θα αλλάξουν.
