Γράφει η Ηρώ Αναστασίου.
Σου φύλαξα ένα όνειρο για το 2019, αυτό το για πάντα θα σ’αγαπώ, για πάντα θα ελπίζω να είσαι εδώ, για πάντα θα εύχομαι να είσαι καλά.
Μην λυπηθείς που δεν θα με βλέπεις, θα είμαι πάντα στα όνειρά σου.
Εκεί όπου η ελπίδα θα αχνοφέγγει και θα σπαρταρά απ’των ματιών σου το χρώμα.
Εκεί όπου η ανάσα σου θα γνέφει ένα ακόμη σ’αγαπώ.
Εκεί όπου οι δρόμοι δεν κλείσανε, παραμένουν ανοιχτοί να τους δρασκελίζεις με ένα μου νεύμα.
Έλα μην μ’αφήνεις να περιμένω, έχω μια αγκαλιά καινούρια να σου φορέσω, αυτήν που μαρτυράει πάντα το πάθος μου για σένα.
Έλα σου σου στολίσω τα μαλλιά σου με τα χέρια μου και να ξεμπερδέψω τους φόβους σου.
Έλα όπως είσαι, μ’ένα χαμόγελο στα χείλη, μ’ένα κρυμμένο σ’αγαπώ στην άκρη της ψυχής σου.
Έλα να παραβλέψουμε τον χρόνο και να αγκαλιάσουμε αυτόν που μας ανήκει, αυτόν που έμεινε σαν οδύνη στην καρδιά μας.
Το παρελθόν δεν μας ανήκει πια, έλα να αγκαλιάσουμε το παρόν και να μαγειρέψουμε το μέλλον, αυτό που όταν ακούει το όνομά μας λιώνει μ’ένα ρίγος πάνω στα κορμιά μας.
Έλα να τραβήξουμε την ζωή απ’τα μαλλιά, αυτήν που μας ανήκει.
Αυτήν που όσο και αν μας πληγώνει, γυρνάει πάντα στα όνειρά μας, εκεί που τελειώνει το όνειρο και αρχίζει το μαζί.
Το μαζί που ενώθηκε με το σ’αγαπώ μας, αυτό που αφήσαμε στη μέση, αυτό που αφήσαμε να καίει στην ψυχή μας!
