Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου
Σςςςςςςς!
Ενός λεπτού σιγή, για όλες εκείνες τις φορές που αδικήθηκες και το κατάπιες.
Ενός λεπτού σιγή, για τις φορές που σε έκριναν κι εσύ δε μίλησες.
Ενός λεπτού σιγή για τις στιγμές που σε πόνεσαν κι εσύ άντεξες.
Για τις μέρες που φοβήθηκες και δεν τόλμησες.
Για τις ώρες που σε πρόδωσαν κι εσύ τους συγχώρησες.
Για τις φορές που σε πρόσβαλαν κι εσύ έκανες πως δεν κατάλαβες!
Σςςςςςςςς!
Ενός λεπτού σιγή, για όλες εκείνες τις στιγμές που σε εκμεταλλεύτηκαν κι εσύ τους το επέτρεψες.
Για τις φορές που σε γκρέμισαν κι εσύ μάτωσες.
Για τις φορές που τους δώθηκες κι εκείνοι σε ρήμαξαν.
Για τις μέρες που έκλαψες και σκούπισες μόνος τα δάκρυά σου.
Σςςςςς!
Ενός λεπτού σιγή για τις στιγμές που σε πούλησαν και απογοητεύτηκες.
Ενός λεπτού σιγή, γι”αυτούς που σ’εγκατέλειψαν τη στιγμή που τους είχες ανάγκη.
Για τις φορές που τους εμπιστεύτηκες κι αυτοί σε κορόιδεψαν.
Για όλες εκείνες τις φορές που έκανες όπλο την τρέλλα σου για ν’αντέξεις!
Για όλες εκείνες τις φορές που έσφιξες τα δόντια, για να μην τα κάνεις όλα πουτάνα.
Και τώρα που σώπασες και σώπασα αρκετά, δως μου το χέρι σου και πάμε.
Πάμε σ’ ένα βουνό ερημικό, όπου θα είμαστε μόνο εγώ κι εσύ. Έλα να πλέξουμε μαζί τα δάχτυλά μας και να αφήσουμε να βγει η πιο μεγάλη κραυγή απ’το λαρύγγι μας.. Αυτή που τόσο καιρό την πνίγουμε για να μη τους τρομάξουμε. Αυτή που τόσα χρόνια την καταπιέζουμε για να μη μας πουν αντιδραστικούς. Αυτή που κάθε μέρα που περνά, μας φράζει το λαιμό κι όμως χαμογελάμε!
Έλα σου λέω..
Έλα να πάρουμε μια βαθιά εισπνοή, να γεμίσουμε τα πνευμόνια μας οξυγόνο και να φωνάξουμε τόσο δυνατά,που να βραχνιάσουμε. Έλα ν’αγκαλιαστούμε και να κλάψουμε τόσο πολύ,που να στερέψουν ακόμα και τα δάκρυά μας.
Έλα έστω για μια στιγμή, ν’αδειάσουμε το μυαλό και την ψυχή μας απ’οτιδήποτε μας πονά και μας βαραίνει και να σιγοτραγουδήσουμε.Και όσο το τραγούδι προχωρά η φωνή μας να δυναμώνει,ώσπου να στήσουμε χορό, εσύ κι εγώ μονάχα!Και μετά να κυλιστούμε στα χώματα όπως όταν ήμασταν παιδιά και να γελάσουμε τόσο πολύ,που να πονέσει η κοιλιά μας!!
Μα μετά θέλω να σταθούμε εκεί στη μέση του βουνού και να κοιταχτούμε στα μάτια. Θέλω να ενώσουμε για τελευταία φορά τις φωνές μας και..
Ενός λεπτού κραυγή, για όσα άντεξες και άντεξα.
Ενός λεπτού κραυγή, για ολα τα όνειρα που σβήσανε.
Ενός λεπτού κραυγή, για ό,τι έχασες και έχασα.
Ενός λεπτού κραυγή, πριν ξανασωπάσουμε.
