Γράφει η Άντζελα Καμπέρου
Ψιτ ερωτάκο, σε πάω πολύ να ξέρεις!
Σε πάω γιατί τρυπώνεις απροειδοποίητα και φέρνεις αναταραχή όπου κι αν πας. Βέβαια δεν τρυπώνεις με την μία. Είσαι παιχνιδιάρης, παίζεις πρώτα πολύ, προετοιμάζεις το έδαφος και δημιουργείς τις κατάλληλες συνθήκες, δεν είσαι και αρχάριος σε αυτό το θέμα. Σκαλίζεις αργά την τρύπα από την οποία θα τρυπώσεις, μεθοδικά, σχεδόν ευλαβικά.
Σε πάω ρε έρωτα γιατί όταν έρχεσαι εσύ φεύγει η λογική και τα πρέπει!
Μπαίνεις μπροστά και δημιουργείς φράγμα σε όλα αυτά τα “πρέπει” που σωρηδόν ξεχύνονται στους δρόμους του μυαλού. Σηκώνεις τείχη απέναντι στη λογική που με τη βία προσπαθεί να εισβάλλει και να καταστρέψει όσα με κόπο έχτισες. Έρχεσαι και φέρνεις μαζί σου μία ελαφριά ομίχλη γλυκιάς άγνοιας. Την απλώνεις διακριτικά γύρω γύρω και την αφήνεις να δράσει όπως εκείνη ξέρει. Θολώνει τα μάτια και έτσι οι άνθρωποι καταφέρνουν να δουν καλύτερα.
Μ’ αρέσεις γιατί δεν παίζεις με κανόνες, δεν σε αφορούν τα στερεότυπα!
Υπάρχεις παντού. Δεν κοιτάς χρώματα και ηλικίες, εθνικότητες και θρησκείες. Όπου τρυπώνεις φέρνεις μαζί σου μία ανεξήγητη γαλήνη. Λες και με την εμφάνιση σου όλες οι γωνίες που υπάρχουν τριγύρω αμβλύνονται και κάμπτονται τόσο που παύουν να υπάρχουν από ένα σημείο και μετά.
Σε πάω ρε τυπάκο γιατί έχεις την μαγική ιδιότητα να φέρνεις κοντά και τους πιο εκ διαμέτρου αντίθετους ανθρώπους!
Δεν γνωρίζεις όρια και στεγανά. Αδιαφορείς για τις διαφορές που μπορεί δυο άνθρωποι να έχουν. Το διαφορετικό ποτέ δεν σε τρόμαξε, ίσα- ίσα σου όξυνε την περιέργεια να δοκιμάσεις καινούργιους συνδυασμούς. Να στρέψεις το τόξο σου προς πάσα κατεύθυνση και με οποιονδήποτε παραλήπτη.
Ψιτ, ερωτάκο, πολύ σε πάω γιατί δεν ρωτάς ποτέ κανέναν και για τίποτα! Ανήσυχο πνεύμα, ελεύθερο. Πας από εδώ και από εκεί είτε σε θέλουν είτε όχι. Δεν γνωρίζεις από ευγένειες και τρόπους καλής συμπεριφοράς. Δεν παίρνεις τηλέφωνο πριν έρθεις, απλώς εμφανίζεσαι στην εξώπορτα.
Πολύ σε πάω ρε έρωτα!
