Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη.
Κι εσύ χαίρεσαι γιατί κάποιοι αναζητούν την παρέα σου και σε θέλουν δίπλα τους. Παρατήρησε όμως λίγο. Πότε το κάνουν αυτό; Δυστυχώς, όταν είναι μόνοι τους! Όταν έχουν ξεμείνει. Προτείνουν βόλτες και κουβέντα και συντροφιά γιατί δεν έχουν παρέα. Όταν εσύ είσαι μόνος είναι εκεί για σένα; Δίνουν το παρόν στη ζωή σου; Δύσκολα..
Είναι αυτοί που ενδιαφέρονται για την παρουσία σου όταν οι ίδιοι νιώθουν μοναξιά και όχι όταν εσύ έχεις βυθιστεί στη δικιά σου. Σκληρή διαπίστωση αλλά αληθινή! Είναι οι άνθρωποι που ψάχνουν ακροατές για να πουν τα προβλήματά τους, να ξεθυμάνουν, να ξαλαφρώσουν. Εσύ απλόχερα δίνεις τον χρόνο σου, την προσοχή σου και την καλή σου διάθεση. Στο τέλος τι μένει;
Νομίζεις ότι βοήθησες έναν φίλο που είχε την ανάγκη σου ενώ για τον απέναντι ήσουν απλά ένας σταθμός ξεκούρασης και ανατροφοδότησης που θα ξεχαστεί στην πορεία. Όταν θα φτάσει η ώρα που εσύ θα αναζητάς μια όαση δροσιάς μέσα στη δίνη των προβλημάτων σου, αυτοί οι άνθρωποι δε θα είναι εκεί για σένα! Γιατί; Γιατί έτσι είναι οι χαρακτήρες των ανθρώπων! Πολλών λογιών!
Άνοιξε λοιπόν τις κεραίες σου και εντόπισε. Δες! Ξεχώρισε και κράτησε κοντά σου ανθρώπους αληθινούς, φίλους πραγματικούς που θα δίνουν το παρόν στη ζωή σου κάθε στιγμή δείχνοντας πραγματικό ενδιαφέρον!
Σκέψου πριν σκορπίσεις ξανά τα κομμάτια σου για να συμπληρώσουν κάποιοι το παζλ της δικής τους ζωής!
