Γράφει η Λία Ευαγγελίδου
Εγώ όταν αγαπώ, παθιάζομαι, τρελαίνομαι σου λέω. Τα θέλω όλα. Όλα για όλα, αλλιώς βαριέμαι. Τα ημίμετρα ποτέ δεν ήταν του γούστου μου. Ή όλα ή τίποτα ήμουν και θα είμαι. Συμβιβασμούς στην αγάπη και στον έρωτα δεν έκανα και δεν θα κάνω ποτέ.
Πεθαίνω να βλέπω μηνύματα σε ανύποπτη στιγμή, ότι σου λείπω.
Πεθαίνω να σε βλέπω κάτω από το σπίτι μου, για να κλέψεις ένα φιλί μου.
Πεθαίνω να σε ακούω να μου λες ότι με αγαπάς.
Θελω να νιώθω ότι με σκέφτεσαι ακόμα και τις στιγμές που δεν είμαστε μαζι.
θέλω να με διεκδικείς κι ας ξέρεις ότι είμαι μόνο δική σου.
Η ρουτίνα δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό μου. Εγώ πάω παρέα με την τρέλα, είναι φίλη κολλητή μου. Η λογική στον έρωτα δεν συμβαδίζει με μένα. κι επειδή η αγάπη, όπως και το ξενέρωμα, κρίνονται στις λεπτομέρειες, απλά μικρά πραγματάκια γουστάρω για να είμαι καλά κι ευτυχισμένη.
Αν με βάλεις στη διαδικασία να ζητήσω τα αυτονόητα, τότε με έχασες.
Ξενερώνω και φεύγω…
