Γράφει η Άντζελα Καμπέρου
Εχθές ήταν λίγο περίεργο το βράδυ, θες που η χαρά ήταν μεγάλη και δεν είχα με ποιον να την μοιραστώ; Θες που ήξερα με ποιον ήθελα να την μοιραστώ αλλά δεν μπορούσα; Ή μήπως δεν μπορούσε; Δεν ξέρω.
Τέλος πάντων, εχθές το βράδυ ήταν λίγο περίεργο και εγώ το μόνο που ήθελα ήταν μια αγκαλιά, μια σφιχτή αγκαλιά, ζεστή, να με κρατήσει σταθερή και ασφαλή. Να μου προσφέρει γαλήνη σωματική αλλά και ψυχική. Να ηρεμήσει τις σκέψεις μου και να νιώσει τις φοβίες, τα άγχη, τις χαρές μου. Ήθελα μια αγκαλιά σφιχτή. Ή μάλλον, ήθελα τη δική του σφιχτή αγκαλιά.
Έχει μια αγκαλιά μαγική, κλείνει τα χέρια του γύρω σου και νομίζεις πως είσαι στο πιο ασφαλές καταφύγιο του κόσμου. Σε σφίγγει ανάμεσα στα μπράτσα του και δεν ζητάς τίποτα παραπάνω, όλα είναι καλά μα ακόμα και αν δεν είναι όλα θα γίνουν καλά. Δεν μιλάει, δεν σε ζαλίζει με ερωτήσεις, απλώς κάθεται και σε ακούσει, χαϊδεύει απαλά τα μαλλιά σου, ακουμπάει το πηγούνι του χαλαρά στην κορυφή του κεφαλιού σου και σε ακούει υπομονετικά.
Αυτή την αγκαλιά ήθελα εχθές το βράδυ. Ήθελα την αγκαλιά του, να με κλείσει σφιχτά στα χέρια του, να ρουφήξω κάθε στάλα της μυρωδιάς του, να κολλήσω πάνω στο σώμα του, να με ζεστάνει και να καταλαγιάσει το χάος μου.
Ήθελα την αγκαλιά αυτή τη συγκεκριμένη, δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις. Είναι μερικές αγκαλιές που είναι διαφορετικές από τις άλλες, έχουν άλλη επίδραση, σου ασκούν μία μαγική δύναμη. Σε ησυχάζουν, σε γαληνεύουν. Νιώθεις ασφαλής και ταυτόχρονα τόσο ελεύθερος.
Η αγκαλιά του. Μόνο εκείνη ήθελα εχθές, να με κρατήσει και να με αφήσει να ξεσπάσω. Να με αφήσει να αδειάσω όσα είχα μέσα μου και να με γεμίσει φροντίδα. Ήθελα να κουλουριαστώ μέσα στα χέρια του μέχρι να με πάρει ο ύπνος, να νιώθω τα χέρια του γύρω μου και να πέσω σε έναν ύπνο γαλήνιο, ήσυχο.
Την είχα ανάγκη αυτή την αγκαλιά. Δεν την ήθελα απλώς. Ξέρεις τελικά αυτές οι αγκαλιές που αποζητάς στις πιο δύσκολες στιγμές σου, στις πιο χαρούμενες στιγμές σου, στις πιο περίεργες στιγμές σου, είναι και εκείνες που έχεις περισσότερο ανάγκη.
Μα βλέπεις, δεν μπορείς να έχεις πάντα όσα έχεις ανάγκη, έτσι αρκέστηκα στο να κουλουριαστώ στο κρεβάτι μου και να πέσω σε έναν ύπνο περίεργο.
Πάλι με την αγκαλιά του ξύπνησα στο μυαλό μου.
