-Μου λείπεις, το ξέρεις;
-Το ξέρω..
-Θέλω να μου πεις πώς νιώθεις όταν μου λες πως “σου λείπω”.
-Μου λείπει η αγκαλιά σου, μου λείπουν τα χάδια σου, μου λείπουν τα φιλιά σου.
-Αυτά μπορεί να στα δώσει και κάποιος άλλος, δεν μου λένε κάτι. Πες μου τι είναι αυτό που σου λείπει από εμένα.
-Μου λείπεις εσύ! Τι δεν μπορείς να καταλάβεις;
-Κι εγώ ποιος είμαι;
-Είσαι αυτός που αγαπώ..
-Και τι είναι αυτό που αγαπάς σε εμένα;
-Αγαπώ εσένα.
-Τι αγάπησες σε μένα, ξέρεις; Αγάπησες εμένα γι’αυτό που είμαι ή αυτό που προσδοκούσες πως θα μπορούσα να είμαι; Τι με κοιτάς έτσι; Καρδιά μου όμορφη, τις προσδοκίες σου αγάπησες, ή τις προσδοκίες σου ερωτεύτηκες και αυτές σου λείπουν.
-Γιατί με παιδεύεις έτσι;
-Γιατί πρέπει να καταλάβεις τι πραγματικά συμβαίνει μέσα σου! Όχι για μένα, αλλά για σένα.. Μπορείς και χωρίς εμένα και το αποδεικνύεις κάθε μέρα στον εαυτό σου.
Προχώρησες μάτια μου, αλλά εσύ δεν θες να το καταλάβεις. Ζεις μέσα στις ψευδαισθήσεις σου, πιστεύοντας πως η ζωή σου χωρίς εμένα, δεν έχει νόημα. Αλλά έχει, να το θυμάσαι! Κι εγώ στέκομαι εδώ απέναντί σου και σε κοιτώ και με κοιτάς. Ναι, είσαι δυνατή κι εγώ είμαι περήφανος πια για σένα. Όσο κι αν με πονάει να στέκομαι απέναντί σου, μου αρκεί που είσαι όρθια και προχωράς. Σου λείπω, το ξέρω. Με αγαπάς, κι αυτό το ξέρω, αλλά δεν μπορώ να είμαι εκείνος που σου αξίζει. Τα σαμάρια που κουβαλάω είναι μόνο δικά μου και δεν σου αξίζει να τα φορτωθείς κι εσύ μαζί μου. Μην λες τίποτα, απλά άκουσέ με.
Εγώ, θα είμαι πάντα εκεί, δίπλα σου, πάντα θα σε προσέχω κι όταν εσύ θα πέφτεις, εγώ θα είμαι εκεί για να σε σηκώνω.
-Μα δεν είσαι εδώ.
-Μην γελιέσαι, είμαι εδώ. Στην καρδιά σου, στο μυαλό σου, στην ψυχή σου.
-Εγώ σε θέλω εδώ, δίπλα μου.
-Αυτή είναι η προσδοκία σου κι εγώ σου μιλάω για την πραγματικότητα. Μπορείς να τα ξεχωρίσεις; Μπορείς να τα καταλάβεις;
-Όχι, δεν μπορώ! Δεν θέλω.
-Ξέρεις ότι κάποια στιγμή, θα γυρίσω. Δεν το ξέρεις; Το “πότε” δεν έχει σημασία. Θα είναι η στιγμή που εσύ, θα αντέχεις στις μπόρες που θα έρθουν κι αν θα λυγίζεις, δεν θα σπας! Όταν εσύ θα αγαπάς εμένα κι όχι εκείνα που πιστεύεις για εμένα. Όταν θα καταλάβεις εμένα.
Μην κλαις. Δεν πονάς μόνο εσύ, πονάω κι εγώ. Δεν είσαι μόνη σου. Είμαι κι εγώ εδώ, σε ένα εδώ που δεν αντέχεις ακόμα. Σε ένα εδώ, που θέλεις το χρόνο σου για να το καταλάβεις.
Τώρα, πρέπει να ζήσεις για σένα. Ζήσε! Ακούς;
Σε αγαπάω, αλλά η διαφορά μας, είναι πως εγώ σε αγάπησα χωρίς προσδοκίες. Χωρίς να περιμένω κάτι από εσένα.
-Μην φύγεις.
-Δεν έφυγα ποτέ, αυτό δεν κατάλαβες.
-Φίλα με.
-Ένα φιλί έχω μόνο για σένα. Αυτό της αγάπης.
-Για μένα;
-Για σένα μόνο κόρίτσι μου!
-Θα με φιλήσεις;
-Εκείνη τη στιγμή, ναι, θα σε φιλήσω. Θα θυμάσαι πως σε αγαπάω. Και μην πεις τίποτε άλλο. Κράτα τη στιγμή. Κράτα την δική μας αγάπη. Κράτα ότι εμείς οι δυο, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να είμαστε τίποτα λιγότερο από το απόλυτο. Εμείς οι δυο, δεν έχουμε χρόνο και τόπο. Έχουμε το μαζί και το πάντα. Γιατί εμείς οι δυο, είμαστε πολύ γενναίοι για να ντροπιάσουμε την αγάπη. Αγάπη μου!
