Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη
Ένας πλανόδιος ταξιδευτής κάποτε με ρώτησε αν μου αρέσει να συζητώ με τα κύματα και με τ’ άστρα. Μου έκανε εντύπωση που με κοιτούσε στα μάτια με σοβαρό ύφος περιμένοντας μια αντίστοιχη σοβαρή απάντηση. Είπα μέσα μου «Είναι τρελός μη δίνεις σημασία, πες κάτι γρήγορα για να φύγει και να τον ξεφορτωθείς».
Και όμως αυτός ο ανθρωπάκος γύριζε από χωριό σε χωριό, όπου έχει θάλασσα και ξάστερο ουρανό. Όσο ήταν μαζί μου πλάι στο βράχο, δεν ένιωσα φόβο ή απειλή, κι ας ήμουν μόλις δεκατεσσάρων χρονών. Μιλούσε συνεχώς για το σύμπαν, την αγάπη που δίνει κανείς κι εκείνο απλόχερα στην επιστρέφει. Είχε γνωρίσει μάλιστα και μια γερόντισσα που τάχα μου έλεγε τα χαρτιά και το φλιτζανάκι του καφέ. Μου είχε μεταφέρει ο ίδιος τα λόγια της «Η οργισμένη θάλασσα με το χαμόγελο των άστρων είναι η κιβωτός σου».
Δεν έβγαλα άκρη. Μπορεί να μιλούσε αργά και ρυθμικά, αλλά αυτά που έλεγε ένιωθα πως ήταν επινοήσεις του μυαλού του. Τον άφησα να συζητάει μόνος του και μετά από λίγο έφυγα. Πέρασα πολύ όμορφα με τις φίλες μου τρώγοντας παγωτό. Ξεχνώντας κάθε συζήτηση με τον γέρο περαστικό.
Η φυσιογνωμία του ήταν χαρακτηριστική: κάτασπρα μαλλιά, ρυτιδιασμένο πρόσωπο και βαθυγάλαζα μάτια. Δεν τον ξαναείδα στο βράχο, μετά από κάμποσες μέρες μού είχε έρθει στο νου η συζήτηση που έκανε για το κάρμα, για την αγάπη που δίνεις και παίρνεις απλόχερα πίσω, για τα άστρα και τα κύματα. Κανείς δεν τον είχε δει από τότε. Όποιον είχα ρωτήσει δεν είχε ιδέα για τι πράγμα μιλούσα.
Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε. Κάθε που έχει ξαστεριά και κοιτάζω το καθρέφτισμα στη θάλασσα τον φέρνω στο μυαλό. Νομίζω πως είχε δίκιο η γερόντισσα. Τα αστέρια αν τα κοιτάξεις κατάματα σου χαμογελούν και τρεμοπαίζουν με το φως τους. Όταν καμιά φορά τα κύματα αγκαλιάζουν το βράχο, θυμάμαι την οργή. Μέσα σε μια αγκαλιά πόσος θυμός μπορεί να χωρέσει;
Ακόμα και με την αγάπη. Κι εκεί τον θυμάμαι. Όσο δίνεις αγάπη στον κόσμο, το σύμπαν την αναγνωρίζει και με την πρώτη ευκαιρία εκείνη ξαναγυρνά στα χέρια σου. Είναι ο νόμος της φύσης καθετί να γυρνά πίσω στην αρχική του μορφή.
