Γραφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου
Ξέρω πως βαρέθηκες.
Μπα!
Η κατάλληλη λέξη είναι κουράστηκες. Ξέρω πως εσύ δεν την ξεστομίζεις εύκολα τούτη τη λέξη. Εύκολα ή δύσκολα πάντως σου βγήκε.
Ήρθε η ώρα της και μαζί της και η δικιά σου.
Περνάει ο χρόνος και εκείνος είναι ο μόνο που σε βάζει στη διαδικασία της σκέψης, άλλη μια φορά, με την λέξη που ποτέ δεν ήσουν φίλος.
Θες πως έφυγαν από κοντά σου έρωτες και πάθη που ποτέ δεν περίμενες πως θα το κάνουν; Θες πως έφυγε από το μυαλό σου αυτό που σε κρατούσε ζωντανό όλες τα λεπτά, ώρες, ημέρες. Αυτό το ξέρεις μόνο εσύ. Το ξέρεις;
Ίσως και όχι. Ακόμα ψάχνεις. Ψάχνεις να βρεις τι θα είναι εκείνο που θα σε κάνει να ζήσεις για λίγο ακόμα εκείνα που ήθελες εσύ. Αυτά τα έντονα όλο φλόγα συναισθήματα για τα όλα της ζωής σου.
Φταις;
Πολλές σκέψεις, ερωτήσεις και οι απαντήσεις πουθενά. Κάποτε σου μιλούσε και εκείνο το ταβάνι. Το δικό σου ταβάνι που είχε βαθύ μπλε χρώμα και έναν ήλιο πιο μεγάλο και από την αρκτική. Που έλαμπε μόνο για εσένα και σου χαμογελούσε, μιλούσε σαν να σου έδινε όλες σου τις απαντήσεις.
Πάει και αυτό. Έμεινε εκεί να σε κοιτάει δίχως να μπορεί να βγάλει ούτε μια λάμψη πια για εσένα.
Αυτός τα φταίει;
Όχι λέω εγώ, το μυαλό σου!
Ποιος τα ξέρει και ποιος τα ρωτά; Εσύ ξέρω πως καίγεσαι να μάθεις τόσο όσο καίει το ηφαίστειο τις πέτρες του.
Δεν κάνεις τίποτα όμως γιατί πολύ απλά δεν ξέρεις για μια φορά τι είναι εκείνο που πρέπει να κάνεις. Κάθεσαι αποσβολωμένος και περιμένεις κάτι να σου έρθει στο μικρό κεφαλάκι σου.
Πάει, το έχασες. Μην κλαις μη ξέροντας τι σου συμβαίνει. Το δικαιούσαι ξέρεις να νιώθεις έτσι για μια φορά στη ζωή σου.
Κλάψε να βγει από μέσα σου το κενό. Αυτό που έφτιαξες εσύ, προφανώς.
Δεν γίνομαι επικριτικός, σώπαινε και κλάψε. Βγάλε από μέσα σου τούτη τη μαυρίλα που στέκεται σαν σύννεφο πάνω στην ψυχή σου δίχως να σε αφήνει να πάρεις ανάσα.
Βγάλε ότι έχεις. Δεν θα είναι εύκολο και θα χρειαστεί να το κάνεις για πολύ. Σε γνωρίζεις μην κάνεις πως δεν…
Έλα είσαι δυνατός.
Πάντα τα καταφέρνεις. Τα καταφέρνεις με όλους. Τώρα πρέπει να τα καταφέρεις και για εσένα. Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι; Βγάλε πολύ ακόμα αέρα από μέσα σου.
Είναι πολύ δύσκολο αλλά μια φορά κάνε το για εσένα.
Σήκω και πέτα. Πέτα πιο ψηλά από όσο νομίζεις πως μπορείς.
Ξέχνα την άγνωστη λέξη αυτή για εσένα. Δεν είναι δικιά σου. Πέτα τη μακριά από το μυαλό σου. Γίνε καλά για μια ακόμη όπως εσύ μονάχα ξέρεις να κάνεις.
Μπορείς καρδιά μου.
Πέτα!
