Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής.
Συγχώρεσέ με αγάπη μου.
Συγχώρεσέ με, που νιώθω ακόμη.
Συγχώρεσέ με που μπήκα στην ζωή σου και σου πρόσφερα όσα αποθέματα αγάπης είχα.
Συγγνώμη για όλα εκείνα τα ειλικρινή συναισθήματα που ίσως και να λάθεψαν όπως λες, δεν ξέρω.
Για όλες εκείνες τις βόλτες που κάνεις στο μυαλό μου ακόμη, Συγγνώμη.
Συγχώρεσε τη δειλία μου.
Συγχώρεσέ μου όλες εκείνες τις φορές που έφτασα στα όριά μου,
αλλά δεν είπα λέξη για να μη σε χάσω.
Συγχώρεσέ μου τις στιγμές εκείνες που ενώ θα μπορούσα να φύγω, δεν έφυγα.
Έμεινα στο πλευρό σου και πάλευα τους δαίμονες του μυαλού σου.
Συγγνώμη που έμενα κι επέμενα.
Για όλα εκείνα τα νεύρα που σου προκάλεσα τότε, Συγγνώμη.
Συγχώρεσε την παιδική αφέλεια και την ανωριμότητά μου.
Συγχώρεσέ με που έκανα τόσα χιλιόμετρα για ένα σου χαμόγελο.
Δεν σε ειδοποίησα, ξέρω. Ήθελα απλά να σε δω να χαμογελάς, Συγγνώμη.
Συγχώρεσέ με για όλα εκείνα τα λουλούδια, που ίσως και να σε έφεραν σε δύσκολη θέση, δεν ξέρω.
Συγγνώμη και για όλα εκείνα τα ανώριμα δάκρυα που αντίκρισες στο πρόσωπό μου. Είμαι αδύναμος, ξέρω. Συγγνώμη.
Συγχώρεσέ με αγάπη μου.
Συγχώρεσέ με, που κάθε φορά που έβριζες δεν σου γύριζα κουβέντα πίσω. Συγχώρεσέ με για το χρόνο που έχασες δίπλα μου, για τα όνειρα που δεν άγγιξες, για το μέλλον σου που τ’άφησες ημιτελές, συγχώρεσέ με.
Συγγνώμη που προσπάθησα να σου δώσω αγάπη,
ειλικρινά, Συγγνώμη..
