Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου
Και για πες. Εσύ σιδέρωσες τα ρούχα σου σήμερα; Γέμισες κολόνια το σώμα και τα μαλλιά σου; Κολλάρισες τα ριχταρια στους καναπέδες σου; Γυάλισες τα μαύρα δερμάτινα παπούτσια σου; Αν τα έκανες όλα αυτά, τότε είσαι έτοιμος να κλείσεις την πόρτα πίσω σου, να φορέσεις το τέλειο χαμόγελο σου και να μας παρουσιάσεις την τέλεια ζωή σου.
Σε βλέπω στο ασανσέρ της πολυκατοικίας, στο φούρνο της γειτονιάς , στο πάρκινγκ της δουλειάς , στο γραφείο του κάτω ορόφου , στην ουρά της τράπεζας , στη συνάντηση γονέων , στην εκκλησία ακόμα και στο δίπλα τραπέζι στην ταβέρνα το σαββατόβραδο. Είσαι παντού και γεμίζεις τον τόπο με μια πολύ «φασαριόζα» ευτυχία . Μια ευτυχία που σε κάνει να αναρωτιέται τι τέλος πάντων κάνω εγώ λάθος; Μήπως δε ξέρω να είμαι ευτυχισμένη, μήπως είμαι αχάριστη , μήπως έφταιξα σε κάτι και δε δικαιούμαι και εγώ ότι και εσύ;
Ο χρόνος όμως μαζί με την ίδια τη ζωή έχουν αποδείξει ότι δε υπάρχει κανένας άνθρωπος που να βιώνει μόνο χαρές η που να του εξελίσσονται όλα τα γεγονότα εύκολα και ανώδυνα . Οι άνθρωποι αντίθετα αρνούνται να δεχθούν τις αναποδιές, φοβούνται να τις μοιραστούν με τους υπόλοιπους, κλείνονται στον εαυτό τους και επιλέγουν ένα σιδερωμένο πουκάμισο αντί για μια ειλικρινή εξομολόγηση . Πολλές φορές ξεγελούν και οι ίδιοι τους εαυτούς τους και χάνονται στην ρουτίνα της «τέλειας» ζωής τους, μηδενίζοντας το κοντέρ των συναισθημάτων τους. Αποτέλεσμα; Γεμίσαμε ανθρώπινες βόμβες που σκάνε από δω και από κει παρασέρνοντας μαζί τους αξιοπρεπειες,φιλίες, γάμους, οικογένειες ακόμα και αθώες ψυχές.
Μην επιλέγεις αυτήν την οδό. Μίλα για το πρόβλημα σου, όταν το νιώσεις σε όποιον νιώσεις. Πέτα τις ταμπέλες, τα κόμπλεξ και τα τυπικά χαμογελα.
Άσε τον εαυτό σου ελεύθερο να χαρεί, να λυπηθεί , να νευριάσει , να θυμώσει , να ζήσει ρε παιδί μου! Κανένας άνθρωπος δε ήρθε στη γη για να είναι απόλυτα ευτυχισμένος η απόλυτα δυστυχισμένος. Ήρθαμε για να αγαπήσουμε, να πάθουμε, να μάθουμε, να μοιραστούμε , να ζήσουμε !
Ζήστε το, λοιπόν! Μην ψάχνετε αλλού για να κρύψετε τα λάθη σας! Βρείτε λόγους για να παραδωθητε στα πάθη σας!
