Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Χάζευα ένα Graffity σταματημένη στο φανάρι της Βουλιαγμένης… «Δεν είναι που χάθηκε η μαγεία, είναι που ξενέρωσε ο μάγος».
Όχι φίλε μου, ο μάγος, δεν ξενερώνει ποτέ γιατί ο μάγος, είναι ο ίδιος ο έρωτας.
Κι ο έρωτας ο αληθινός, εκείνος ο ατόφιος, ο απόλυτος, που σου κόβει την ανάσα και σε κάνει να χάνεις κάθε επαφή με το περιβάλλον σου, δεν ξενερώνει ποτέ.
Μόνο που να, είναι έξυπνο αρσενικό ο έρωτας.
Δεν σηκώνει πολλά τερτίπια και παιχνίδια.
Θέλει την πρόκληση, θέλει την μάχη της κατάκτησης, θέλει το πάθος που τα κάνει όλα αποκαΐδια μα δεν θέλει φτήνιες και σιχαίνεται τις κατινιές και τις κατίνες (κάθε φύλου)
Είναι ακριβό αρσενικό ο έρωτας γι’ αυτό και δεν συγκρίνεται, δεν μπαίνει σε ζυγαριές και σε μοιράσματα.
Ή υπάρχει, ή όχι. Ή του ανήκεις, ή όχι.
Και λένε πως ο τελευταίος, διαγράφει όλους τους προηγούμενους.
Μα εδώ είναι κι η πιο μεγάλη του παγίδα.
Εκείνος που θα καταφέρει να διαγράψει τους προηγούμενους, είναι ο μόνος, ο ένας.. ο απόλυτος.
Γιατί για να καταφέρει να διαγράψει το παρελθόν σου, θα πει πως δεν ήταν έρωτας.
Μπορεί να ήταν ενθουσιασμός, μπορεί να ήταν αγάπη, μπορεί να ήταν καύλα, πάθος ή επιθυμία, αλλά τον έρωτα όταν τον έχεις νιώσει, ξέρεις πολύ καλά πως δεν διαγράφεται και δεν παραγράφονται οι μέρες του λόγω παλαιότητας.
Γι’αυτό σου λέω, μην τον υποτιμάς τον έρωτα, δεν ξενερώνει ποτέ.. απλά όταν είσαι λίγος μπροστά του και πας να τον παίξεις με σημαδεμένη τράπουλα και κολπάκια, σου γυρνά την πλάτη και αποχωρεί.
Χωρίς πολλά πολλά.
Γιατί σαν σωστό αρσενικό που είναι, ξέρει να υποκλίνεται μόνο στην αλήθεια μιας γυναίκας.
