Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου
Πόσο σπουδαίο είναι τελικά να έχεις την άνεση να μιλήσεις σε ένα άνθρωπο για όλα αυτά που νιώθεις ακριβώς έτσι όπως τα νιώθεις;
Να έχεις το θάρρος να του πεις όχι, να διαφωνήσεις σε μια άποψη του, να υψώσεις την φωνή σου όταν είσαι στις μαύρες σου και ας μην φταίει αυτός, να ξεσπάσεις και να σου χαμογελάσει;
Το συνειδητοποιείς όσο μεγαλώνεις και βλέπεις ανθρώπους γύρω σου να σε σταυρώνουν με το παραμικρό, να σε κρίνουν, να παρεξηγιούνται με τις λέξεις σου και να σε γκρεμίζουν με τις πράξεις τους.
Καταλαβαίνεις σιγά σιγά ότι δεν έχεις ανάγκη πολλούς, έχεις ανάγκη εκείνους τους λίγους που δεν χρειάζεσαι φίλτρα για να τους μιλήσεις ούτε μακιγιάζ για να τους συναντήσεις. Είναι εκείνοι που στα ψέματα σου βλέπουν την αλήθεια, στα δάκρυα την ελπίδα, στο χαμόγελο την θλίψη της ψυχής σου και στα λόγια σου τις αιτίες των πράξεων σου.
Σε ξέρουν καλά; Σε νιώθουν και ας σε ξέρουν λίγο; Σε καταλαβαίνουν χωρίς να σε ξέρουν; Δεν έχει σημασία ο ρόλος τους, δεν έχει σημασία η σχέση που σας συνδέει, σημασία έχει ότι είναι η άγκυρα στο λιμάνι σας, το αποκούμπι για τις στιγμές που δεν αντέχεται ούτε εσείς τον εαυτό σας, που δεν τον καταλαβαίνετε, ρε παιδί μου.
Δεν ξέρω για σας αλλά εμένα μου έχει τύχει πολλές φορές να χάνω εμένα, να μην με καταλαβαίνω πια και να έρχεται μια φράση από έναν από αυτούς τους “φύλακες αγγέλους” και να μου ανάβει όλα τα φώτα. Να ανοίγει τις πόρτες να αντικρίσω τον καθρέφτη που χρειάζομαι, για να δω την εικόνα μου και να θυμηθώ τις αξίες μου.
Αναζητήστε τέτοιους ανθρώπους στην ζωή σας. Είναι σανίδα σωτηρίας, ευλογία θεού και ελπίδα για τις ανθρώπινες σχέσεις. Αυτές τις ανθρώπινες σχέσεις που χάνονται πίσω από συμφέροντα, χρήματα, εγωισμούς και «υποτιθέμενες» σχέσεις ζωής. Ξέρετε αυτές τις οικογενειακές – φιλικές – ερωτικές σχέσεις ζωής που μόνο ταμπέλες ξέρουν να προωθούν και τίποτα άλλο.
Γίνετε και σεις μία τέτοια σανίδα σωτηρίας για τους ανθρώπους σας. Αφήστε τους να σας μιλήσουν ανοιχτά και πριν απαντήσετε σκληρά ή επικριτικά, προσπαθήστε απλά να μπείτε στην θέση τους. Σας μιλούν για να τους
καταλάβετε, όχι για να τους μαλώσετε. Αυτό το έχουν ήδη κάνει και μόνοι τους στον εαυτό τους, πιστέψτε με.
Αφιερωμένο στα δικά μου σταθερά βήματα που είτε μακριά είτε κοντά με μια τους κουβέντα με κάνουν να επιστρέφω στον εαυτό μου και στα πιστεύω μου. Να πατάω γερά στην γη και να μην φοβάμαι τίποτα και κανέναν.
