Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Είναι κάποια μέρη που τα ερωτεύεσαι με την πρώτη ματιά. Κι όπως κάθε καινούριος έρωτας, θες το χρόνο σου για να επιβεβαιώσεις πως είναι τόσο καλός όσο τον νιώθεις. Ένα τέτοιο μέρος, είναι το Che – Cocina Y Barra Sudamericana στον Πειραιά.
Η αλήθεια είναι πως δεν θα μπορούσε να έχει δημιουργηθεί πουθενά αλλού. Ή στον Πειραιά, ή στις ρίζες του, στην Νότια Αμερική.
Έχει αυτό τον αέρα της θάλασσας που συναντά ιστορίες βγαλμένες από το χρονοντούλαπο και όλα μαζί έρχονται και παίρνουν γεύση, μυρωδιά και ήχο κάτω από το άγρυπνο βλέμμα της Frida Kahlo.
Ένας υπέροχος κήπος, σε κάνει να ξεχνάς την βουή. Σε αποκόβει από τον έξω κόσμο και σε πηγαίνει εκεί που γράφεται η ιστορία. Ανάμεσα στις παρέες.
Άλλωστε Che, στην αργκό, θα πει «φίλος» και στα τραπέζια του Che, γράφονται ιστορίες από παρέες που τις δένουν τα εκπληκτικά κοκτέιλ και οι ιδιαίτερες γεύσεις που προσφέρονται.
Την πρώτη φορά, εκείνη της πρώτης ματιάς, που έγινε έρωτας, ήταν μια από αυτές τις Παρασκευές που το μόνο που θες, είναι να τελειώσουν.
Και τελείωσε ιδανικά.. με ένα (δυο-τρία..) Spagliato Pericoloso.
Αν ψάξεις την ακριβή περιγραφή, θα δεις πως μιλάμε για ένα κοκτέιλ με Κόκκινο γλυκό vermouth Cinzano, Aperol bitter, λικέρ balsamico & αφρώδης οίνος Cinzano Prosecco Gran Sec!
Εγώ θα στο πω πιο απλά… ένα γλυκόπικρο μείγμα.. που σε δροσίζει ενώ στο τέλος σου αφήνει την γεύση του ανικανοποίητου.. ζητώντας λίγο ακόμα!
Το σημείο – κλειδί της επιστροφής; Η μουσική!
Υπέροχη, ταξιδιάρικη, ξεχωριστή αλλά τόσο όσο να μην ενοχλεί. Να μπορείς να μιλήσεις και να ακούσεις. Να μπορείς να ταξιδέψεις αλλά και να επικοινωνήσεις.
Ναι, αν την ουσία την κάνουν οι λεπτομέρειες, το Che, είναι προσεγμένο μέχρι την τελευταία του λεπτομέρεια!
Η δεύτερη φορά ήταν από εκείνες που σου μένουν χαραγμένες.. πρώτο βιβλίο, παρουσίαση, ε μετά επιβαλλόταν να τα πούμε (και να τα πιούμε).
Λέξεις, φωνές, γέλια, και κάπου ενδιάμεσα να συστηνόμαστε με την κουζίνα του Che.
Tacos με Chili Con Carne, Burritos με γαρίδες, Enchiladas με κοτόπουλο και Chimichanga με μοσχάρι.. γεύσεις καθαρές, χωρίς καμία αίσθηση προχειρότητας. Έντιμες και έτοιμες να σου δώσουν ακριβώς αυτό που περιγράφουν!
Και στο τελείωμα, μια καράφα λευκή σαγκρία, έκλεψε την παράσταση.
Δροσερή, ξεχωριστή, αρωματική, από εκείνες τις γεύσεις που δεν τις ξεχνάς γιατί δεν μπορούν να συγκριθούν με τίποτα που έχεις ήδη δοκιμάσει.
Η τρίτη φορά είναι εκείνη που άρχισε να κάνει τον έρωτα σταθερή αγάπη!!
Τώρα πια ήμασταν λίγοι. Κάτω από την υπέροχη πέργκολα, μέσα στη βουή αλλά και αποκομμένοι, τόσο όσο να μπορούμε να μιλάμε ανενόχλητοι.
Η επιλογή της λευκής σαγκρίας δεδομένη! Δεν γινόταν αλλιώς..
Οι γεύσεις εναλλάσσονται από τα υπέροχα (πικάντικα) άγρια μανιτάρια σε μωβ πουρέ πατάτας, σε μια σαλάτα με πάπια, την ωραιότερη που έχω γευτεί εδώ και καιρό. Ζουμερή, τραγανή απ’ έξω και τρυφερή στο εσωτερικό, με όλα της τα υγρά να κατακλύζουν τον ουρανίσκο!
Και το τελείωμα; Ένα υπέροχο, τρυφερό, αφάνταστα καλά ψημένο κότσι με νιόκι γλυκοπατάτας!
Τo Che, αν έπρεπε να το χαρακτηρίσει μόνο μια λέξη, θα ήταν «έντιμο».
Δεν σου υπόσχεται κάτι που δεν μπορεί να σου δώσει. Δεν σε παρασέρνει εκεί που δεν ξέρει να σε ταξιδέψει.
Είναι ένα δημιούργημα με πολύ μεράκι, κι αυτό δεν φαίνεται από τον πρώτο εντυπωσιασμό.
Όταν μπεις όμως μέσα, όταν κοιτάξεις τις λεπτομέρειες, όταν νιώσεις την Φρίντα να περπατά μαζί σου σε αυτό το υπέροχο νεοκλασικό, καταλαβαίνεις πως δεν είναι κάτι που φτιάχτηκε. Είναι κάτι που δημιουργήθηκε με κατάθεση ψυχής.
Στις ιστορίες που θα γραφτούν λοιπόν.. και στις παρέες που θα τις γράψουν…
