Γράφει η Ελένη Τσακίρη
“Όλα, είναι στο μυαλό ” μου λέει για πολλοστή φορά η φίλη μου στον τελευταίο απογευματινό καφέ της ημέρας. “Όλα είναι στην ψυχή μας”, καταλήγω στο δικό μου μονόλογο προς το σπίτι σκεπτόμενη, όλα όσα συζητήσαμε και όλα όσα βλέπω γύρω μου να γίνονται.
Θα μου πεις οι σκέψεις και βασανίζουν και πράξεις δεν γίνονται.
Τι γίνεται όμως όταν αυτές οι πράξεις παίρνουν σάρκα και οστά μπροστά σου από εκεί που δεν το περιμένεις;
Ναι, κάπως έτσι ξεκίνησε, όπως ίσως πάντα έτσι ξεκινούν τα αληθινά.
Ξαφνικά κι απρόσμενα και όλα “χρωματίζονται” ξανά με το χρώμα εκείνο όμως, που δεν καθορίζεται από τον εαυτό σου μόνο πια άλλα από δύο.
Γίνεται θα μου πεις δυο ζωγράφοι να χρωματίζουν ένα πίνακα;
Φυσικά, θα απαντήσω, διότι το μαζί στον έρωτα το ζωγραφίζουν και το πραγματώνουν δύο πάντα και μόνο!
Το μαζί, είναι δυαδικός αριθμός με απαιτητικούς “διεκδικητές” που έχουν την ψυχή να προσθέτουν σε αυτό.
Να “επενδύουν”, δίχως να αφαιρούν απολύτως τίποτα από τα ήδη κεκτημένα.
Μαζί σε γέλια, σε πειράγματα, σε παρέες, σε εκδρομές.
Μαζί σε αποτυχίες, σε λύπες, σε προβλήματα, δυσάρεστες καταστάσεις και πίεση.
Όλα συνθέτουν τη λέξη αυτή.
Μια λέξη ικανή να “σκοτώσει” μεμιάς όλα τα εμπόδια του παρελθόντος και του παρόντος και να φτιάξει ένα ολοκαίνουργιο μέλλον.
Το αντέχεις;
