Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Όλες οι σχέσεις έχουν τα προβλήματά τους και κάποιες από αυτές περνούν κρίσεις μικρές ή μεγάλες. Είναι η ρουτίνα της καθημερινότητας; Είναι ότι οι άνθρωποι εξελίσσονται και αλλάζουν με τα χρόνια, με αποτέλεσμα να διαφοροποιούνται τα “θέλω” και οι ανάγκες τους; Είναι η φυσική κατάληξη των σχέσεων; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα! Μπορεί να ισχύουν όλα ή μπορεί να είναι και απλά θέμα συγκυριών.
Το θέμα δεν είναι η κρίση ή τα προβλήματα, σε μια σχέση. Το θέμα αρχίζει και τελειώνει στην ανάγκη και των δύο να διατηρήσουν τη σχέση τους ζωντανή, παρά τα προβλήματα. Θα πρέπει και οι δύο πλευρές όμως να το θέλουν το ίδιο! Αν η μια πλευρά προσπαθεί και η άλλη είναι αδιάφορη, δουλίτσα δεν γίνεται. Αν δεν είσαι “ομάδα” με τον άλλο άνθρωπο, αν δεν μοιράζεσαι τις ανησυχίες και τους φόβους σου μαζί του και αν δεν έχετε κοινό στόχο, τότε δεν υπάρχει περίπτωση να σωθεί η σχέση σας. Απλά η μια πλευρά θα προσπαθεί και η άλλη θα εκλαμβάνει αυτή την προσπάθεια σαν αδυναμία και θα μένει αμέτοχη και σίγουρη ότι η “φιλότιμη” πλευρά θα τα καταφέρει και για τους δύο!
Όπως όμως η σχέση δεν “χτίζεται” από ένα άτομο, δεν σώζεται και από ένα άτομο! Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα χορό τάνγκο. Αν χορεύει μόνο ο ένας και ο άλλος απλά σέρνει τα πόδια του, το αποτέλεσμα δεν θα είναι όμορφο! Ακριβώς το ίδιο ισχύει και στις σχέσεις. Όταν προσπαθεί μόνο η μια πλευρά, το μόνο που καταφέρνει είναι να ματαιώνεται και να μην εξελίσσεται. Η σχέση λοιπόν καθίσταται μη λειτουργική!
Για αυτό λοιπόν όταν αντιληφθείτε μια τέτοια κατάσταση, είναι προτιμότερο να τα μαζέψετε και να φύγετε, παρά να προσπαθήσετε φιλότιμα να τη σώσετε από μόνοι σας. Είναι πιο ώριμο να παραδεχτείς ότι μια σχέση έχει κάνει τον “κύκλο” της και απλά “δεν τραβάει άλλο”, παρά να ξεκινήσεις έναν αγώνα με προδιαγεγραμμένο τέλος.
Εξάλλου, τίποτα δεν γίνεται με το ζόρι και το να επιμένεις σε καταστάσεις τελειωμένες μόνο κακό μπορεί να σου κάνει!
Απλά τα πράγματα!
